- Internetcensuur in Iran: de stand van zaken
- Wat censureert Iran?
- Waarom censureert Iran het internet?
- Hoe censureert Iran het internet?
- Hoe omzeilen Iraniërs de internetcensuur?
- Kun je een VPN gebruiken in Iran?
- Top 3 beste VPN’s voor Iran
- Kan ik een gratis VPN gebruiken in Iran?
- Conclusie: internetcensuur in Iran omzeilen
Nu de Iraanse regering opnieuw hard optreedt tegen internetvrijheid, is het belangrijk om veilig online te blijven. Als reactie op de protesten tegen het regime worden honderden nieuwswebsites en sociale mediasites momenteel geblokkeerd door de Iraanse autoriteiten.
Als je het internet vrij en zonder beperkingen wilt gebruiken, kun je beter niet naar Iran gaan. Het land bezet momenteel plaats 178 van de 180 op de wereld persvrijheid index. De regering van het sterk religieuze land blokkeert tienduizenden websites. Zij doen dit wanneer er ‘immorele’ of ‘onislamitische’ inhoud op de website te vinden is.
Internetcensuur in Iran vindt op verschillende manieren plaats, zoals:
- Controle over internet service providers (ISP’s); overheidsinstanties bezitten aandelen in de telecommunicatie.
- Het opleggen van snelheidsbeperkingen; tijdens anti-regeringsprotesten was de toegang tot het internet meerdere dagen afgesloten.
- Het controleren van inhoud; websites moeten zich verplicht registreren, zodat de regering de online content kan controleren.
Burgers in Iran kunnen de internetblokkades omzeilen. Zij maken hierbij gebruik van onder andere de Tor-browser, waarmee je anoniem kunt internetten. Ook versleutelde berichtenapps zoals Telegram zijn populair in het land. Bovendien worden VPN’s vaak gebruikt als middel om de censuur te omzeilen.
NordVPN is een uitstekende VPN om te gebruiken in Iran.
Lees het volledige artikel voor meer informatie over de hevige internetcensuur in Iran.
Voor Iraniërs is censuur een onontkoombaar feit. Freedom House geeft de internetvrijheid in Iran een score van 16 uit 100. Dit is, op China na, het laagste aantal punten van de 70 landen die door de ngo zijn onderzocht. Het land staat bovendien op plaats 178 van de 180 op de wereld persvrijheid index. Dit zijn erg slechte statistieken wat betreft internetvrijheid.
Vrijwel al het internetverkeer gaat via de Telecommunication Company of Iran (TCI). Dit is de beheerder van vaste lijnen in Iran, die diensten aanbiedt op onder andere het gebied van vaste telefonie en data. De TCI is hoofdverantwoordelijk voor alle telecommunicatiezaken.
Iran is formeel gezien een republiek, maar aangezien een raad van geestelijken in het land veel macht bezit, kan de bestuursvorm worden omschreven als een theocratie. De regering en haar ‘Opperste Leider’ hebben er veel belang bij om het internet te censureren. Op die manier beperken ze inhoud die niet overeenkomt met hun sociale, politieke en religieuze idealen. Het leger en de revolutionaire garde hebben een controlerend belang in het staatsmonopolie op telecommunicatie. Hierdoor zijn censuur en toezicht op communicatie in Iran wijdverbreid en continu aanwezig.
De TCI en het Ministerie van Cultuur en Islamitische Leiding werken samen om software te implementeren voor het controleren van online content. Maar hoe heeft het zo ver kunnen komen? In dit artikel lees je hoe het ervoor staat met de censuur in Iran en de redenen die erachter zitten.
Internetcensuur in Iran: de stand van zaken
Censuur in Iran vormt al jaren een bedreiging voor de online vrijheid. Maar na de dood van de 22-jarige Mahsa Amini in september 2022 hebben de internetbeperkingen een nieuw hoogtepunt bereikt.
Op dit moment wordt het internet in Iran zwaar getroffen door censuur.
Populaire diensten als TikTok en Telegram zijn verboden, en het is bijna onmogelijk om toegang te krijgen tot onafhankelijk nieuws. Autoriteiten blokkeren de toegang tot tienduizenden websites in Iran. Het gaat met name om websites van internationale nieuws- en informatiediensten, de politieke oppositie, etnische en religieuze minderheidsgroepen en mensenrechtenorganisaties in Iran. Ze worden geblokkeerd omdat ze ‘immorele’ of ‘onislamitische’ inhoud creëren of laten zien.
Het is niet voor niets dat Verslaggevers zonder Grenzen Iran bestempelt als “een van ’s werelds meest repressieve landen voor journalisten.” Ze stelt bovendien dat het land nieuws en informatie aan meedogenloze controle onderwerpt. In 2013 schreef de internationale ngo zelfs een brief aan de toenmalig Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN. Hierin uitte ze haar zorgen over de toename van online censuur en daling van de persvrijheid in Iran. De situatie vroeg destijds volgens Verslaggevers zonder Grenzen om “krachtige en onmiddellijke reacties” van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten van de VN.
Echter, ondanks deze ingrijpende beperkingen blijft het internet een grote rol spelen in het leven van de gemiddelde Iraniër. Voormalig president Hassan Rouhani streamde zijn herkiezingscampagne zelfs live op Instagram. Zo hoopte hij de 41 miljoen internetgebruikers en bijna 50 miljoen smartphonebezitters in het land te bereiken. Inmiddels telt het land bijna 60 miljoen internetgebruikers.
Nadat veel mensen social media zoals Telegram en Instagram gebruikten om de grootschalige protesten in het land aan te moedigen en te organiseren, blokkeerde de regering deze platformen. Hieronder lees je welke content Iran nog meer censureert.
Wat censureert Iran?
Alle inhoud die de Iraanse religieuze doctrine of politieke verhalen bedreigt of tegenspreekt, wordt geblokkeerd. Ook ideeën die indruisen tegen de morele verplichtingen van de staat worden aan banden gelegd. Hieronder hebben we de verschillende categorieën content opgesomd waarop de censuur betrekking heeft.
Politieke oppositie
De Iraanse regering neemt een hard standpunt in als het gaat om politieke kritiek of oppositie. Nieuwsmedia mogen vrijheid van meningsuiting genieten voor zover dat niet ‘in strijd is met de islamitische beginselen of het burgerlijk wetboek‘.
Kritiek op de Opperste Leider, die het staatshoofd en de hoogste politieke en religieuze autoriteit is, is strikt verboden. Daarnaast is de vrijheid van meningsuiting beperkt voor gevoelige sociale kwesties en voor discussies over hoge ambtenaren, veiligheids- en militaire instellingen en de Iraanse rechterlijke macht.
Hervormingsgezinde nieuwsuitzendingen blijven naar beste vermogen werken, maar met een hoog risico op opsluiting, marteling of zelfs de dood. Veel buitenlandse nieuwszenders worden in Iran geblokkeerd. In 2020 heeft de Iraanse regering 15 journalisten aangehouden wegens belediging van de islamitische waarden, verspreiding van ‘vals nieuws‘ en kritiek op Iraanse functionarissen. Een van hen, Roohollah Zam, werd gedood.
Ook tijdens de meest recente golf van protesten zijn journalisten aangehouden. Verslaggevers Zonder Grenzen meldt dat tot halverwege september 2022, 76 mensen zijn gedood in verband met de onrust. De autoriteiten leggen het internet plat en onderbreken mobiele telefoons om te voorkomen dat virale protestvideo’s een groter publiek bereiken.
Haram-inhoud
Naast de politieke oppositie blokkeert de Iraanse regering tienduizenden domeinen die als haram worden beschouwd. Internetproviders moeten de inhoud rigoureus filteren en daarbij bepaalde trefwoorden uit zoekmachines weren.
De geblokkeerde termen variëren van obscene woorden tot het trefwoord ‘vrouwen‘. Ook pornografische sites, webpagina’s die het gebruik van drugs en alcohol promoten en gokplatforms vallen onder het verbod.
In 2010 werd websiteontwerper Saeed Malekpour ter dood veroordeeld omdat hij een programma voor het uploaden van foto’s had gemaakt dat, zonder dat hij het wist, werd gebruikt door pornoplatforms. Ook het downloaden van torrents is illegaal in Iran.
Gezien de bredere parameters van de censuurregulering zijn ook bepaalde domeinen die verband houden met gezondheid, sport en winkelen verboden.
Sociale media en amusementsdiensten
Zoals eerder vermeld, zijn veel sociale mediaplatforms geblokkeerd. Dit omvat:
- TikTok
- Discord
- Instagram (sinds kort)
- WhatsApp (onlangs)
Iran verbood de populaire berichtenapp Viber toen bleek dat deze in Israël was ontwikkeld voordat hij aan een Japans bedrijf werd verkocht. Toen Telegram in april 2017 zijn gratis versleutelde spraakoproep lanceerde, gaf de procureur-generaal bovendien een bevel aan alle internetproviders om de functie onmiddellijk en permanent te blokkeren.
Ook muziekplatforms SoundCloud en Pandora zijn verboden. Iran zorgde er ook voor dat streamingdiensten Hulu en Netflix werden geblokkeerd. Hetzelfde geldt voor YouTube, Twitch en Vimeo.
Ook het Internet Archive (Wayback Machine), dat digitale inhoud terughaalt en opslaat, is ook ontoegankelijk.
Mensenrechtenorganisaties
Non-profit organisaties die zich inzetten voor de rechten van vrouwen, etnische minderheden en de LHBTIQ+-gemeenschap krijgen in Iran veel tegenwerking.
In 2007 werden vijf vrouwen die steun verzamelden voor de afschaffing van discriminerende wetten gevangengezet op beschuldiging van het ‘in gevaar brengen van de nationale veiligheid’ van de Iraanse staat.
Tijdens de protesten van 2022 hebben soortgelijke aanvallen op de vrijheid plaatsgevonden. De Iraanse geleide patrouille gebruikt buitensporig geweld om activisten, journalisten en gewone burgers terug te dringen.
Ook degenen die campagne voeren voor een betere behandeling van etnische minderheden zijn monddood gemaakt, geïntimideerd en gevangengezet.
Bijna alle LHBTIQ+-content wordt ook geblokkeerd. Een rapport uit 2021 van verschillende mensenrechtenorganisaties vond tientallen verboden websites met LHBTIQ+-content.
Waarom censureert Iran het internet?
In 1993 werd Iran (officieel de Islamitische Republiek Iran) het tweede land in het Midden-Oosten dat toegang kreeg tot het internet. Sindsdien is het internetgebruik aanzienlijk toegenomen. Begin 2021 kende het land 131 miljoen mobiele internetverbindingen.
Aanvankelijk oefende de Iraanse overheid slechts lichte controle over het internet uit. Dit veranderde echter naarmate steeds meer mensen het internet gebruikten. Religieuze en gerechtelijke autoriteiten begonnen stappen te nemen om de toegang tot bepaalde inhoud te beperken. Het ging om content die zij als ‘contrarevolutionair’, ‘anti-islamitisch’ of ‘asociaal’ beschouwden. Zo was de internetcensuur in lijn met de bestaande beperkingen in de media, de politieke voorkeur en de godsdienstige uiting.
De theocratische regering van Iran probeert met censuur de interne stabiliteit van de staat te versterken. Toegang tot inhoud die volgens de autoriteiten de politieke veiligheid van Iran bedreigt, is strikt verboden. Bovendien controleert de regering de online communicatie om hervormingsgezinde of contrarevolutionaire protesten te voorkomen.
Iran censureert ook inhoud die in strijd is met de morele voorschriften van de staatsgodsdienst; de sjiitische islam van de Twelver-denkschool. Toegang tot materiaal dat niet overeenkomt met de strenge islamitische voorschriften wat betreft ideologie of beeldvorming is volledig verboden. Ook pornografie en LHBTIQ+-bronnen worden in het land stevig gecensureerd.
Bestuursorganen
De Hoge Raad voor Cyberspace is verantwoordelijk voor de internetcensuur en de handhaving ervan. De hoogste leider van Iran, Ayatollah Ali Khamenei, heeft het comité in 2012 opgericht om de vrije toegang tot het internet aan banden te leggen. Het Comité voor het bepalen van criminele inhoud (CDICC) neemt de beslissingen over censuur. In theorie baseert het comité haar beslissingen op de Wet inzake computercriminaliteit (CCL) van 2009.
In werkelijkheid ligt het echter anders. De religieuze, politieke en justitiële autoriteiten in Iran zijn vaak concurrerend. Hierdoor blijken veel beslissingen politiek gemotiveerd te zijn. Een goed voorbeeld is de kortstondige blokkade van Instagram tijdens de verkiezingen van 2017. De ‘hardliners’ in de regering wilden hiermee voorkomen dat de hervormingsgezinde kandidaat Hassan Rohani (inmiddels oud-president) zijn campagne live streamde. Geen enkele overheidsinstantie heeft officieel de verantwoordelijkheid voor de blokkade opgeëist.
Hoe censureert Iran het internet?
In 2016 investeerde Iran 36 miljoen dollar in de ontwikkeling van ‘smart-filtering’-technologie. Deze technologie is gebaseerd op bestaande Chinese software. Hiermee zouden de autoriteiten de internettoegang van Iraanse burgers selectief kunnen censureren.
Iraanse internetproviders blokkeren honderdduizenden websites permanent, waaronder Twitter, Facebook, YouTube, Google en WordPress. De populaire berichtenapp Viber werd geblokkeerd toen bleek dat deze eigendom was van Israëlische burgers. Toen Telegram in april 2017 gratis versleuteld bellen lanceerde, gaf de procureur-generaal een bevel aan alle ISP’s (internet service providers) om de functie onmiddellijk en permanent te blokkeren. De internetproviders gaven hier gehoor aan. Er is dus geen internetverbinding in het land die burgers in staat stelt de geblokkeerde websites toch te bezoeken.
De Iraanse staat censureert het internet op de volgende manieren:
Communicatie in handen van de staat
Alle internetproviders in het land moeten zich registreren bij zowel het ministerie van Cultuur en Islamitische Leiding als bij de TCI. Pas als ze dit gedaan hebben, mogen ze toegang tot het internet bieden. Ook moeten Iraanse internetproviders verplicht software installeren waarmee inhoud op websites en in e-mails wordt gecontroleerd. Deze software zorgt ervoor dat websites die op de zwarte lijst van de overheid staan, beperkt toegankelijk zijn. Ook kan de software een verdachte e-mail koppelen aan het IP-adres van de afzender. De overheid heeft tot dusver al minstens 12 Iraanse internetproviders stopgezet vanwege het niet installeren van de juiste filters.
De grootste internetprovider van Iran, de Data and Communication Company (DCC), is ook in handen van de TCI. De Islamitische Revolutionaire Garde, het militaire elitekorps van Iran, heeft op zijn beurt de meeste aandelen van TCI in handen. Hierdoor heeft de regering invloed op de komst van nieuwe internetproviders. Ook heeft ze de macht om bestaande internetproviders zonder aanleiding te sluiten.
De grootste mobiele aanbieder van Iran, de Mobile Telecommunication Company (MCI), is een dochteronderneming van het TCI. Ook het op één na grootste mobiele netwerk, MTN Iran Cell, is deels in handen van de overheid. De eigenaar van dit netwerk is namelijk weer een dochteronderneming van het ministerie van Defensie en Logistiek van de Strijdkrachten. De Iraanse regering tapt regelmatig mobiele telefoons en vaste lijnen af om burgers in de gaten te houden. Bovendien werkten het ministerie van Communicatie en het ministerie van Inlichtingen samen om volgtechnologie te gebruiken bij activisten en politieke dissidenten. Zo konden ze de verblijfplaats van deze personen achterhalen en hen lastigvallen. Het leger en de veiligheidsdiensten kunnen dus de online communicatie in het land controleren en de toegang tot mobiel internet beperken voor miljoenen Iraanse mobiele gebruikers.
Snelheidsbeperkingen
De Iraanse regering past ook ‘snelheidsbeperking’ als manier van censuur toe. Dit beperkt de toegang tot het internet en berichtenapps. Dit middel is al meerdere keren toegepast in tijden van politieke onzekerheid: tijdens protesten vertraagden autoriteiten internetverbindingen. Bovendien blokkeerden ze op sommige momenten de toegang tot servers en gegevens buiten Iran. Om de online communicatie te beperken werden verbindingssnelheden verlaagd tijdens de verkiezingen van 2009 en 2013, tijdens de gebeurtenissen van de Arabische Lente, en tijdens diverse straatprotesten. In 2017 en 2018 gingen mensen in verschillende steden in het land de straat op om te protesteren tegen het regime. Er vielen ruim 20 doden en de politie pakte honderden mensen op.
In 2019 braken er opnieuw protesten uit. In eerste instantie waren de demonstraties gericht tegen de stijgende brandstofprijzen, maar later veranderden deze in protesten tegen de politieke leiding van het land. Als reactie hierop sloot de regering het internet meerdere dagen volledig af. Hierdoor was het moeilijk de omvang van de protesten in te schatten. In meer dan 100 steden gingen mensen de straat op. Volgens Amnesty International zijn in een paar dagen tijd meer dan 100 doden gevallen. De regering houdt dit aantal op 12.
Controle op inhoud
Eigenaren van websites zijn verplicht deze te registreren bij het ministerie van Cultuur. Platforms binnen Iran worden regelmatig verzocht om inhoud te verwijderen die de regering onacceptabel acht. Zo kunnen nieuwswebsites en blogs geen verslag doen van binnenlands nieuws op de manier die zij willen. Bovendien kunnen ze niet vrijuit berichten over bepaalde onderwerpen, zoals politieke onrust, economische problemen en bewijzen van corruptie. Ook onderwerpen als het nucleaire akkoord van Iran of controversiële politieke figuren, zoals voormalig president Mohammad Khatami, zijn uitgesloten.
De straffen voor het bekijken van verboden inhoud zijn zwaar. Meestal gaat het om lange gevangenisstraffen, hoge boetes en beperkingen van de bewegingsvrijheid en de vrijheid van meningsuiting.
Nationaal netwerk
In 2010 werkten meerdere landen, waaronder Nederland, samen aan een aanval op centrifuges die Iran bij het nucleaire programma gebruikt. Door het Stuxnet-computervirus liep het atoomprogramma meerdere jaren vertraging op. Als reactie op deze aanval begon Iran met de aanleg van een eigen nationaal informatienetwerk, genaamd SHOMA. SHOMA, omschreven als een ‘halal internet’, is bedoeld om de internetsnelheid te verbeteren. Daarnaast wil de overheid met het project een groot deel van de inhoud die voor Iraanse browsers beschikbaar is, overbrengen naar binnenlandse servers. Dit biedt meer mogelijkheden voor toezicht en censuur.
Vanaf januari 2017 kregen Iraanse internetproviders de opdracht om 50 procent korting te geven op bepaald binnenlands internetverkeer. Het gaat hier alleen om verkeer dat toegang zoekt tot websites die door de autoriteiten zijn goedgekeurd.
Hoe omzeilen Iraniërs de internetcensuur?
Aangezien de administratieve, wetgevende en religieuze autoriteiten van Iran steeds vaker het internet beperken en intensiever monitoren op persoonlijke communicatie, zoeken Iraanse burgers voortdurend nieuwe methodes om de internetcensuur te omzeilen.
Onderstaande methodes gebruiken Iraanse burgers voor een vrijer internet:
- De Tor-browser: uit statistieken van het Tor Project blijkt dat het aantal gebruikers van de Tor-browser, dat anoniem internet aanbiedt, tijdens de protesten van 2017 en 2018 is verdubbeld.
- Berichtenapp Telegram: berichtenapp Telegram wordt vaak gebruikt voor versleutelde communicatie, hoewel de overheid het regelmatig blokkeert. Bovendien vallen autoriteiten regelmatig groepsbeheerders lastig vanwege de inhoud van berichten die groepsleden plaatsen. De beheerders kunnen ook gearresteerd en opgesloten worden. Desondanks blijft Telegram een populaire methode onder Iraanse burgers om de censuur te omzeilen.
- Een goede en betrouwbare VPN-dienst (Virtual Private Network): het gebruik van een VPN is een effectieve manier om geblokkeerde websites te bezoeken. Iraniërs gebruiken dit dan ook op grote schaal.
Kun je een VPN gebruiken in Iran?
Om veilig online te blijven en door onafhankelijke bronnen geïnformeerd te worden over actuele zaken, hebben Iraniërs hun toevlucht genomen tot online ontwijkingsmiddelen, waaronder VPN’s.
Een VPN versleutelt jouw internetverkeer en houdt het veilig voor de nieuwsgierige ogen van de autoriteiten. Bovendien kun je een VPN gebruiken om toegang te krijgen tot online inhoud die anders in jouw regio wordt geblokkeerd. Voor gebruikers in Iran helpt het ook dat de meeste premium VPN’s speciale technologie hebben die spyware blokkeert.
Momenteel is de Iraanse regering tegen het gebruik van VPN’s. Dit kan het een uitdaging maken om toegang te krijgen tot de website van een VPN-provider en de juiste software te downloaden. De Iraanse regering speelt een soort kat-en-muisspel met VPN-aanbieders. Autoriteiten doen continu pogingen om de IP-adressen van populaire VPN-aanbieders op te sporen en te blokkeren.
De Iraanse overheid maakt gebruik van deep packet inspection (DPI) software om internetverkeer van VPN-poorten op te sporen en te blokkeren. Dit dwingt VPN-aanbieders om methodes te gebruiken die VPN-verkeer vermommen als regulier HTTPS-verkeer. VPN-diensten die in staat zijn om overheidssoftware te verwarren, hebben de meeste kans om hun gebruikers ongefilterde toegang tot het internet te bieden. Hieronder bespreken we de beste VPN’s voor Iran.
Een bron in Iran liet ons weten dat het op dit moment niet mogelijk is om een VPN te kopen in Iran. Wanneer je nog niet in Iran bent, raden we aan om voordat je gaat een goede, betaalde VPN aan te schaffen. Wanneer je al in Iran bent is de Tor-browser waarschijnlijk de beste optie om vrij te browsen. Ook kun je een gratis VPN proberen. Het is wel belangrijk dat je een veilige en betrouwbare gratis VPN-dienst gebruikt. Verderop in dit artikel geven we tips voor een goede gratis VPN.
Top 3 beste VPN’s voor Iran
Bij het testen van VPN’s in sterk gecensureerde regio’s zoals Iran is het belangrijk om verschillende factoren in gedachten te houden om ervoor te zorgen dat je niet per ongeluk je veiligheid in gevaar brengt. Bij het selecteren van onze top 3 beste VPN’s voor Iran hebben we rekening gehouden met de volgende VPN-kenmerken:
- De VPN moet een strikt ‘no log’-beleid hebben om ervoor te zorgen dat je gegevens nooit gelekt of gedeeld worden met andere partijen. In een land als Iran wil je niet dat een VPN je activiteiten logt.
- De VPN moet servers in Iran of buurlanden hebben om goede verbindingssnelheden te garanderen. Op dit moment is CyberGhost de enige betrouwbare VPN met servers in Iran.
- De VPN moet in staat zijn om virtuele geografische beperkingen van de Iraanse overheid te omzeilen. Dit zal je helpen toegang te krijgen tot geblokkeerde websites, waaronder nieuws, blogs en sociale media.
- VPN’s met obfuscated servers of servers die speciaal zijn ontworpen voor regio’s met veel censuur zijn het meest betrouwbaar.
- De VPN moet robuuste beveiligingsfuncties hebben, waaronder AES 256-bit encryptie, een kill switch en lekbescherming.
Bij het kiezen van een VPN voor Iran is het vooral belangrijk dat je privacy en online vrijheid te allen tijde beschermt blijft. Daarom hebben we ervoor gezorgd dat alle VPN’s in dit artikel hoog scoren op deze fronten.
Met bovenstaande selectiecriteria in ons achterhoofd hebben we onderstaande drie VPN’s uitgeroepen tot de beste VPN’s voor Iran.
1. NordVPN: Premium Iran VPN met dubbele encryptie
NordVPN verdient absoluut zijn plaats tussen de beste VPN’s voor Iran. Het biedt hoge snelheden en een servernetwerk van meer dan 5000 servers in 60+ landen. Bovendien is het een zeer veilige VPN voor gebruik in Iran die je veel waar voor je geld geeft.
Vanwege zijn uitstekende beveiligingsfuncties is NordVPN een van de beste VPN’s voor veiligheid in Iran en de rest van de wereld. Het heeft alle veiligheidsfuncties die je kunt verwachten van een premium VPN, inclusief speciale obfuscated servers. Hierdoor kunnen zelfs geavanceerde detectiemechanismen zoals deep packet inspection niet zien dat je een VPN gebruikt.
Ook biedt NordVPN DNS-lekbescherming en een multi-hop functie die bekend staat als ‘Double VPN‘. Hiermee kun je jouw VPN-verbinding via twee servers leiden, wat een extra laag anonimiteit toevoegt.
We hebben NordVPN uitgebreid getest en kritisch gekeken naar de snelheid. NordVPN is een snelle VPN en presteert consequent goed. De software is zeer eenvoudig te gebruiken en er zijn apps beschikbaar voor alle belangrijke besturingssystemen. De VPN heeft ook Chrome en Firefox browserextensies. Als je de VPN-software niet kunt downloaden omdat de App Store is geblokkeerd, kun je deze altijd handmatig instellen.
Met één NordVPN-account kun je tot zes gelijktijdige verbindingen hebben. Het is ook mogelijk om je VPN anoniem te kopen met behulp van cryptocurrency.
Je kunt de 30-dagen geld-terug-garantie van NordVPN gebruiken om de VPN eerst op je gemak te testen.
2. ExpressVPN: Veilige VPN voor Iran
ExpressVPN is een veilige en betrouwbare VPN-provider met meer dan 3.000 servers in 90+ landen. Deze VPN werkt erg goed in regio’s met veel censuur, zoals Iran.
ExpressVPN is gevestigd op de Britse Maagdeneilanden en heeft een strikt ‘no log’-beleid, wat betekent dat niets van je privégegevens wordt gelogd of opgeslagen. Gezien het huidige politieke klimaat in Iran is het essentieel dat je VPN jouw gegevens veilig houdt. Gelukkig gebruikt ExpressVPN de veiligste VPN-protocollen die er zijn, inclusief OpenVPN.
ExpressVPN heeft geen Iraanse servers, maar de VPN is vooral geschikt voor toegang tot content die in Iran beperkt is, waaronder BBC News en sociale mediaplatforms. Het gebrek aan lokale servers gaat niet ten koste van je privacy. Dankzij de ExpressVPN stealth servers kunnen internet service providers in Iran het VPN-gebruik niet detecteren.
Klaar om deze VPN proberen? Met een 30 dagen geld-terug-garantie van ExpressVPN kun je dienst zelf uitproberen.
Nu tot 80% KORTING op ExpressVPN + 4 maanden GRATIS
3. CyberGhost: Virtuele Iraanse servers voor een Iraans IP
Het voordeel van CyberGhost ten opzichte van andere topaanbieders zoals ExpressVPN en NordVPN is dat het virtuele servers in Iran heeft. Dit betekent dat je een Iraans IP-adres in Iran kunt gebruiken en toch jouw verbinding kunt beschermen. Deze IP’s zijn geregistreerd in Iran terwijl de fysieke servers zich in andere landen bevinden.
CyberGhost is ook een van de snelste VPN’s die je kunt krijgen voor lokale verbindingen. Dit is een groot voordeel wanneer je probeert op de hoogte te blijven van snel ontwikkelende nieuwsupdates en livestreams in Iran. Een snelle VPN zoals CyberGhost is ook erg geschikt voor P2P-verkeer.
Met CyberGhost zijn jouw gegevens beveiligd met betrouwbare, industriestandaard encryptie en een strikt ‘nog log’-beleid. De protocollen omvatten OpenVPN en WireGuard, die beide sterke, uitstekende opties zijn. Als je een VPN voor Iran op je telefoon of tablet wilt gebruiken, heeft CyberGhost goed ontwikkelde apps voor iOS en Android. Je kunt tot zeven apparaten tegelijk beveiligen met één abonnement.
Alle premium veiligheidsfuncties worden aangeboden, waaronder een automatische kill switch, split tunneling optie, en een adblocker. Met meer dan 7.000 servers in 90+ landen verbindt CyberGhost jou ook gemakkelijk met inhoud uit de hele wereld. Voor burgers in Iran is toegang tot onafhankelijke informatie momenteel essentieel.
Je krijgt dit alles voor een uiterst betaalbare prijs. Het is een goedkope VPN die ideaal is voor sterk beperkte landen zoals Iran. CyberGhost heeft een proefperiode van maar liefst 45 dagen. Als de VPN toch niet goed bevalt, kun je het abonnement binnen die periode altijd opzeggen.
Ontvang 88% KORTING op CyberGhost + 2 maanden GRATIS
Kan ik een gratis VPN gebruiken in Iran?
We raden het gebruik van een gratis VPN in Iran af. Hoewel het verleidelijk kan zijn om een gratis VPN te gebruiken is het belangrijk om je bewust te zijn van de verschillende beperkingen van gratis VPN’s:
- Beperkte servers: het is onwaarschijnlijk dat een gratis VPN servers in Iran heeft. Meestal bieden gratis aanbieders slechts enkele serverlocaties aan.
- Bandbreedtebeperkingen: de meeste gratis VPN’s zullen je alleen toestaan een paar GB VPN-verkeer per maand te gebruiken in plaats van onbeperkte bandbreedte.
- Beveiligingsproblemen: gratis VPN’s staan niet bekend om hun uitstekende privacy- en beveiligingsfuncties. In Iran wil je niet het risico lopen dat je gegevens bij derden terechtkomen. Dit is een aanzienlijk risico bij een gratis dienst.
Het grootste risico van het gebruik van een gratis VPN is dat ze je gegevens kunnen loggen en vervolgens verkopen aan de autoriteiten. Dat is riskant, gezien de huidige politieke situatie in Iran. We hebben verschillende gratis VPN’s getest, maar waren met de meeste niet tevreden.
In verband met de beperkingen in Iran is het veilig om te zeggen dat het beter is om te betalen voor een premium VPN voor Iran. In het huidige politieke klimaat kan het echter moeilijk, en soms onmogelijk, zijn om toegang te krijgen tot een VPN. Bovendien heeft de Iraanse regering bepaalde betalingsmogelijkheden geblokkeerd. Je zou in dat geval een gratis VPN kunnen proberen.
ProtonVPN: beste gratis VPN voor Iran
Wil je toch een gratis VPN voor Iran gebruiken? Dan raden we de gratis versie van ProtonVPN aan. Deze gratis VPN heeft fatsoenlijke beveiligingsfuncties en onbeperkte bandbreedte. We hebben ProtonVPN uitvoerig getest en deze VPN heeft een plekje gekregen in ons lijstje met beste, gratis VPN’s.
Met ProtonVPN kun je je verbinding versleutelen en voorkomen dat de Iraanse overheid je online activiteiten in de gaten houdt. Helaas is het niet de beste VPN voor het deblokkeren van inhoud. Met het gratis abonnement kun je slechts verbinding maken met drie serverlocaties (Japan, de Verenigde Staten en Nederland). Als het echter jouw prioriteit is om je gegevens te beschermen tegen nieuwsgierige ogen, is het een goede optie.
ProtonVPN gebruikt industriestandaard AES-256 encryptie en OpenVPN. Het heeft zelfs een kill switch om je identiteit te beschermen in het geval je VPN-verbinding wegvalt. Bovendien heeft de provider een ‘no log’-beleid en een transparant privacybeleid. Sinds kort biedt ProtonVPN een Stealth protocol. Dit beveiligingsprotocol zorgt voor obfuscation. VPN-gebruik wordt verborgen en hierdoor kunnen burgers in autoritaire regimes het internet vrijer betreden en vrijer met elkaar communiceren. ProtonVPN begon met de ontwikkeling van dit protocol nadat Rusland Oekraïne binnenviel. ProtonVPN heeft het protocol zowel in Rusland als in Iran getest. Wanneer het Stealth protocol niet werkt, kun je nog proberen om het protocol te wisselen naar Wireguard.
ProtonVPN werkt op Windows, macOS, iOS en Android, maar gratis gebruikers kunnen slechts één lopende verbinding per account tegelijk hebben. Wil je weten wat ProtonVPN nog meer biedt, ook in zijn premium versie? Je kunt meer lezen in onze volledige ProtonVPN-review.
Conclusie: internetcensuur in Iran omzeilen
De Iraanse regering censureert het internet om inhoud te beperken die niet overeenkomt met het ideaal. Doordat het leger en de Revolutionaire Garde een controlerend belang hebben in het staatsmonopolie op telecommunicatie, is censuur in Iran helaas wijdverbreid.
De technologie die de overheid gebruikt om de censuur toe te passen wordt steeds verfijnder. Zo maken ze gebruik van intelligente software die websites inhoudsbeperkingen kan opleggen. Bovendien gebruiken ze deep packet inspection om VPN-gebruik tegen te gaan. Iraanse burgers die betrapt worden op het gebruik van middelen die de censuur omzeilen, krijgen zware straffen opgelegd. Aanzienlijke gevangenisstraffen zijn in het land niet zeldzaam.
Ondanks de risico’s en beperkingen zijn Iraniërs niet geheel weerloos tegen het repressieve regime. De bevolking van Iran blijft gebruikmaken van methodes als VPN’s, versleutelde berichtenapps (zoals Telegram) en de Tor-browser om de internetcensuur te omzeilen.
Wij raden NordVPN, ExpressVPN en CyberGhost aan voor Iran. Deze VPN’s hebben we uitvoerig getest en behoren tot de beste VPN’s.
Wil je meer te weten komen over censuur in andere landen? Bekijk dan onze volgende artikelen:
- Rusland
- Oekraïne
- China
- Noord-Korea
- Qatar
- Pakistan
- Venezuela
- Verenigde Arabische Emiraten
- Verenigd Koninkrijk
- Cuba
- Turkije
- Thailand
- Egypte
- Saoedi-Arabië
- Belarus
- Verenigde Staten
- Vietnam
- Myanmar
Heb je vragen over de internetcensuur in Iran? Bekijk dan onze veelgestelde vragen en vind hier je antwoord!
De theocratische regering van Iran probeert met de censuur de interne stabiliteit van de staat te versterken. Doordat de religieuze, politieke en justitiële autoriteiten in Iran concurreren, zijn de censuurbeslissingen vaak politiek gemotiveerd.
De regering censureert “immorele” inhoud, zoals pornografie en LHBTIQ+-bronnen. “Onislamitische inhoud”, ofwel inhoud die in strijd is met de voorschriften van de staatsgodsdienst, wordt tevens gecensureerd. Ook inhoud die de politieke veiligheid van Iran bedreigt, is verboden. In Iran wordt bovendien online communicatie gecontroleerd om protesten in het land te voorkomen.
Iran censureert het internet door middel van controle over internetproviders. Overheidsinstanties bezitten namelijk aandelen in de telecommunicatie. Bovendien legt de regering snelheidsbeperkingen op, met name tijdens protesten. Ook zijn websites verplicht zich te registreren, zodat de overheid online content kan controleren.
Je kunt de internetcensuur in Iran onder andere omzeilen door middel van de Tor-browser of versleutelde berichtenapps zoals Telegram. Daarnaast worden VPN’s vaak gebruikt als middel om de censuur te omzeilen. NordVPN is een uitstekende VPN om te gebruiken in Iran. Lees meer over de censuur in Iran in ons volledige artikel.
