Internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk: een probleem?

Geblokkeerde website en een vastgebonden Wi-Fi symbool naast de vlag van het Verenigd Koninkrijk
Klik hier voor een korte samenvatting
Internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk: een samenvatting

Censuur in het Verenigd Koninkrijk verschilt aanzienlijk van censuur in autoritaire regimes. Toch blokkeert het VK regelmatig inhoud. De Britse regering concentreert haar censuur op: 

  • het beperken van de toegang tot torrentsites
  • het blokkeren van sommige pornografische inhoud
  • het blokkeren van terroristische propaganda.

Ook voert het VK massasurveillance uit. Gelukkig kun je jouw anonimiteit beschermen door een goede VPN zoals NordVPN te gebruiken.

Wil je meer weten over hoe de internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk in elkaar steekt? Lees dan het volledige artikel.

Als het over censuur gaat, zul je niet snel aan het Verenigd Koninkrijk denken. Het VK is een moderne, westerse democratie waarin vrijwel iedere burger toegang heeft tot thuis of mobiel internet. Sterker nog: de Digital Economy Act van 2017 zorgde ervoor dat toegang tot een internetverbinding met een minimumsnelheid van 10 Megabyte per seconde (Mbps) een wettelijk recht is in het Verenigd Koninkrijk. Deze zelfde Digital Economy Act zorgt er echter ook voor dat bepaalde content niet voor iedereen toegankelijk is.

In 2014 bestempelde Reporters Without Borders de overheidsinstantie GCHQ in het Verenigd Koninkrijk nog als ‘vijand van het internet‘. Dit is een categorie van landen met het hoogste niveau van internetcensuur en -toezicht die “zich niet alleen onderscheiden door hun vermogen om nieuws en informatie online te censureren, maar ook door hun bijna systematische onderdrukking van internetgebruikers.” Het VK voegde zich hierdoor in het rijtje met China, Iran, Pakistan, Rusland en Saoedi-Arabië.

Benieuwd waarom het VK als westers land in dit rijtje werd geschaald? In dit artikel bespreken we in welk opzicht het Verenigd Koninkrijk internetcensuur toepast. We gaan dieper in op de redenen hiervoor, en leggen uit wat er precies wordt gecensureerd en op welke manier dit gebeurt.

Waarom censureert het Verenigd Koninkrijk het internet?

Vraagteken met als punt een rode cirkel met een streep erdoorheenHet VK biedt zo goed als onbeperkte toegang tot het internet, inclusief de inhoud die hierop te vinden is. De filters en blokkades die aanwezig zijn, zijn er enkel om illegale content zoals auteursrechtelijk beschermde media en kinderpornografie te verwijderen. Ook probeert het VK toegang tot pornografisch materiaal voor minderjaren tegen te gaan.

Het idee voor internetfiltering ontstond uit zorgen over ‘de seksualisering van de kindertijd’. Met het oog op de bescherming van kinderen ontstond er publieke steun voor het filteren van het internet.

In tegenstelling tot onderdrukkende landen als China en Iran, is de censuur van de Britse regering niet politiek gemotiveerd. Echter, in de nasleep van verschillende beruchte terroristische aanslagen, heeft het Britse parlement de controversiële Investigatory Powers Act aangenomen. Dit is een wet die wetshandhavers de mogelijkheid geeft om het internet te monitoren en persoonlijke gegevens van gebruikers te verzamelen. Ook gebruikers die niet verdacht worden van het plegen van een misdrijf kunnen gemonitord worden.

Wat censureert het Verenigd Koninkrijk?

De censuur in het Verenigd Koninkrijk richt zich vooral op pornografieterroristische propaganda of andere vormen van extremisme, en schending van het auteursrecht. Aangezien het blokkeren van content vooral gebeurt aan de hand van filtersystemen van internetproviders, is het proces niet waterdicht. Zo wordt er veel ‘verboden’ content gemist, en wordt toegestane content regelmatig geblokkeerd.

Content die het VK onterecht blokkeert is onder andere seksuele voorlichting, hulp bij seksverslaving, verkrachting of huiselijk geweld, diensten voor kinderbescherming, zelfmoordpreventie en drugsadvies. Ook content van bibliotheken, het parlement en politici krijgen vaak onterecht met censuur te maken.

Drie dingen die het VK online censureert (pornografische inhoud, extremistische inhoud en piraterij), met symbolen

We gaan in op de inhoud die het Verenigd Koninkrijk (opzettelijk) blokkeert.

Pornografie

De Digital Economy Act die in 2017 van kracht werd, bevatte verschillende bepalingen die internetproviders (ISP’s) en aanbieders van ‘volwassen content’ verplichtten om de leeftijd van gebruikers te verifiëren voordat er toegang tot de content gegeven werd. Deze wet kreeg veel commentaar, gezien er ook bepalingen waren die ‘extreem’ pornografisch materiaal lieten blokkeren. De normen waarmee pornografisch materiaal beoordeeld werd, werden bekritiseerd als slecht gedefinieerd en oneerlijk toegepast, en ontvingen scherpe kritiek van zowel burgerrechtenactivisten als vrouwenrechtenactivisten.

Omdat de Digital Economy Act vereist dat iedereen die toegang tot online pornografie probeert te krijgen zijn of haar leeftijd moet verifiëren (meestal door het verstrekken van creditcardgegevens), ontstond er bezorgdheid. Wat als deze persoonlijke gegevens lekken of zelfs gehackt worden, zoals het geval was bij de buitenechtelijke-relatiewebsite Ashley Madison?

Daarnaast werd ook gevreesd dat eigenaren van beruchte pornografische websites en eigenaren van productiebedrijven voor pornografie, deze persoonlijke data zou kunnen gebruiken om Britse klanten te profileren en deze data vervolgens aan derden te verkopen.

ISP’s (Internet Service Providers) in het VK moeten de toegang tot alle inhoud die het seksuele misbruik van kinderen afbeeldt blokkeren. Ook zijn ze verplicht om ouders de keuze te bieden om filters voor ouderlijk toezicht in- of uit te schakelen. Deze filters zorgen ervoor dat ouders de content waar hun kinderen toegang tot hebben kunnen reguleren.

Gezien kinderen steeds vaker mobiele telefoons gebruiken, werd ook van alle mobiele serviceproviders vereist dat zij toegang tot pornografische inhoud blokkeren voor klanten die niet kunnen bewijzen dat zij 18 jaar of ouder zijn.

Extremistische en terroristische content

Om politiek geweld te voorkomen, is het aanzetten tot etnische haat en rassenhaat in het Verenigd Koninkrijk strafbaar. Je kunt onder meer worden vervolgd voor het maken van racistische websites. Om de inhoud van het internet in de VK te onderzoeken, toezicht te houden en ‘jihadistische propaganda’ te kunnen verwijderen, werd in 2010 de Counter Terrorism Internet Referral Unit (CTIRU) opgericht.

De CTIRU houdt een lijst bij van sites en inhoud die – onder de Terrorismewet van 2006 – terrorisme verheerlijken of aanzetten tot terrorisme. Deze lijst wordt doorgegeven aan verschillende instellingen, zodat de toegang tot de sites kan worden geblokkeerd. Ook maakt de CTIRU een zwarte lijst van URL’s waar buiten het VK terroristisch materiaal op gehost wordt. De Britse overheid blokkeert deze URL’s vervolgens op zijn netwerken. Internetproviders in het VK nemen de lijst van de CTIRU op in hun filters.

In 2017 zou de CTIRU al 300.000 stukken met ‘illegaal terroristisch materiaal’ van het internet verwijderd hebben.

Piraterij

De internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk richt zich veel op het blokkeren van torrent-websites en andere manieren om copyright te schenden. Zo werkte de Britse regering in 2012 samen met internetproviders om toegang tot de bekende Pirate Bay en Kickass Torrents te blokkeren. Hoewel torrenting op zichzelf niet illegaal is, is het delen van auteursrechtelijk beschermd materiaal wel verboden. Websites die informatie verschaffen over hoe je illegaal downloadt, worden met regelmaat via rechterlijke bevelen geblokkeerd.

Hoe censureert de Britse regering het internet?

Het Verenigd Koninkrijk gebruikt verschillende manieren om het internet te reguleren. Technische maatregelen om sites te blokkeren zijn onder meer DNS-kaping, DNS-blokkering, blokkering van IP-adressen en Deep Packet Inspection (DPI). Een veelgebruikte methode is het ‘schrapen’ van DNS door internetproviders van domeinen waarvoor een blokkeringsbevel geldt. Deze worden vervolgens gebruikt om een lijst op te stellen van ‘verboden’ IP-adressen.

Over het algemeen werken internetproviders in het VK met het systeem Cleanfeed. Ook maakt wetgeving zoals de Online Safety Bill de censuur mogelijk.

Cleanfeed

ISP’s in het VK gebruiken Cleanfeed: een technologie voor het filteren van inhoud. Dit systeem is ontwikkeld door British Telecom in 2004, en combineert IP-adres blokkering met op Deep Packet Inspection (DPI) gebaseerde URL-blokkering. Op deze manier filtert het tweetrapsmechanisme van Cleanfeed specifieke content uit de massa. Cleanfeed is een stil systeem, wat betekent dat internetgebruikers niet doorhebben of ze door Cleanfeed worden gereguleerd, of dat ze bijvoorbeeld verbindingsproblemen hebben of dat de pagina niet bestaat.

Hoewel Cleanfeed enige gelijkenis vertoont met de DPI-filtermethoden die in Iran en China gebruikt worden, voldoet Cleanfeed aan de regelgeving van de Europese Unie met betrekking tot internetprivacy. Het maakt namelijk geen “gedetailleerde, invasieve analyse van de inhoud” mogelijk.

Wetgeving

Verschillende wetgeving in het Verenigd Koninkrijk maakt de censuur mogelijk. Onder de Digital Economy Act mogen internetproviders zowel blokkerings- als filtermethoden gebruiken.

In 2021 introduceerde de Britse overheid de Online Safety Bill. Deze wet geeft de regelgevende instantie voor telecommunicatie (Ofcom) de macht om sancties op te leggen aan online diensten wanneer zij bepaalde online inhoud niet verwijderen. Het gaat hier om illegale inhoud, inhoud die Ofcom als ‘schadelijk voor volwassenen’ beschouwt, en inhoud die ‘schadelijk voor kinderen’ zou zijn.

Diensten, waaronder zoekmachines en ‘user-to-user’-diensten zoals social mediaplatformen, dienen onder meer ‘journalistische inhoud’ te beschermen. Onder de bescherming van journalistieke inhoud valt ook een versnelde beroepsprocedure voor journalisten voor het verwijderen van inhoud. Diensten die niet aan de regelgeving voldoen, kunnen boetes opgelegd krijgen van maximaal achttien miljoen pond, of tien procent van hun wereldwijde omzet – afhankelijk van welk getal hoger is.

De Online Safety Bill ontving veel kritiek. Volgens sommigen maakt de wet “het VK tot wereldleider onder democratieën als het gaat om censuur en staatscontrole.”

Online surveillance in het VK

Het Verenigd Koninkrijk is onderdeel van de 5-Eyes landen. Deze landen verzamelen op grote schaal data en wisselen dit met elkaar uit. Ook het Verenigd Koninkrijk doet aan online surveillance. Hoewel dit niet direct met censuur is verbonden, zorgt grootschalige surveillance door de overheid voor inperking van de internetvrijheid van burgers – al dan niet zonder dat zij het doorhebben. Online surveillance vindt in het VK vooral plaats middels wetgeving (met name de Investigatory Powers Act), en middels surveillance-instanties zoals de GCHQ. We gaan hier verder op in.

Surveillancewetgeving: Investigatory Powers Act

Vrouwe Justitia die een zwaard vasthoudtDe belangrijkste verandering in de internetvrijheid in het VK is de ondertekening van de wet van The Investigatory Powers Act (IP Act) in 2016. De IP Act stelt Britse wetshandhavings- en inlichtingendiensten namelijk in staat om grote hoeveelheden surveillance-data over Britse burgers te verzamelen met behulp van het onderscheppen en het bewaren van gegevens met interferentie apparatuur.

Toen deze wet werd aangenomen, kreeg de IP Act enorme kritiek vanuit verschillende politieke perspectieven. De Britse krant The Guardian stelde dat de IP-wet de Britse regering “de meest uitgebreide toezichtbevoegdheden in de westerse samenleving” had gegeven.

De Investigatory Powers Act stelt overheidsinstanties in staat om iedereen in de gaten te houden, ook wanneer iemand geen misdaad heeft gepleegd. Gegevens kunnen onder een breed scala aan activiteiten worden verzameld. De veiligheidsdiensten zijn niet verplicht om individuen van deze gegevensverzameling op de hoogte te brengen.

In april 2018 oordeelde een onderzoek door het Britse Hooggerechtshof dat verschillende bepalingen in de Investigatory Powers Act met betrekking tot toegang tot de gegevens van individuen, onverenigbaar waren met de wetten van de EU.

De EU dwong het VK om de wetgeving voor 1 november 2018 te wijzigen. Op 31 oktober 2018 voegde de Britse overheid verschillende bepalingen toe, die de drempel verhoogden en toezicht alleen toestaan wanneer het om extreem gevaarlijke activiteiten of daadwerkelijke verdachte personen gaat.

Surveillance-instantie: GCHQ

Telecomgebouw met zendmastDe Government Communications Headquarters (GCHQ) is een inlichtingen- en veiligheidsdienst die de regering van verschillende soorten informatie moet voorzien. De GCHQ is na de Eerste Wereldoorlog opgericht en was tijdens de Tweede Wereldoorlog verantwoordelijk voor het kraken van de Duitse enigma-codes. In 2013 kreeg de instantie veel media-aandacht toen Edward Snowden onthulde dat de GCHQ bezig was met het verzamelen van alle online- en telefoongegevens in het Verenigd Koninkrijk.

In samenwerking met telecommunicatiebedrijven installeerde de GCHQ afluisterapparatuur bij onderzeese glasvezelkabels. Hierdoor kreeg de instantie rechtstreeks toegang tot gegevens vervoerd door honderden kabels, waaronder privégesprekken en -berichten.

Reporters Without Borders (RSF) betitelde de GCHQ in 2014 als ‘vijand van het internet’. De dienst zou namelijk de communicatie van miljoenen burgers inzien. Ook zou de dienst “willens en wetens veiligheidslekken hebben aangebracht in apparaten en software.”

RSF noemde de massasurveillancemethoden van GCHQ extra kwalijk aangezien autoritaire landen zoals Iran, China en Saoedi-Arabië het gebruiken om hun eigen schendingen van de informatievrijheid te rechtvaardigen. “Het internet was een collectieve bron die door de NSA en GCHQ werd omgevormd tot een wapen ten dienste van speciale belangen, waarbij de vrijheid van informatie, de vrijheid van meningsuiting en het recht op privacy aan de laars werden gelapt”, aldus RSF.

Hoe omzeil je de censuur in het Verenigd Koninkrijk?

Hoewel er dus wel sprake is van massasurveillance in het Verenigd Koninkrijk, is de internetcensuur zelf beperkt tot schadelijke of illegale content. De censuur is niet politiek gemotiveerd en zal je niet ernstig beperken in je internetvrijheden.

Mocht je toch graag de censuur in het Verenigd Koninkrijk willen omzeilen, dan raden we je aan om een VPN (Virtual Private Network) te gebruiken. Hiermee kun je blokkades op het internet omzeilen en ben je online anoniemer. Wil je weten hoe dit precies zit? Dan verwijzen we je naar ons artikel: “Hoe werkt een VPN-verbinding?“. Het gebruik van een VPN is legaal in het VK.

Welke VPN kun je het beste gebruiken in het VK?

Wil je de overheidsvoorschriften omzeilen, of maak je je zorgen over de surveillance? Dan kun je een VPN gebruiken om je online activiteiten anoniem te maken. Wij raden NordVPN aan. Deze provider heeft erg veel servers in veel landen. Dit geeft je voldoende mogelijkheden om de censuur in het VK te omzeilen.

NordVPN heeft daarnaast een ‘no-log’-beleid, wat betekent dat jouw acties online zo anoniem mogelijk zijn. Omdat het hoofdkantoor van NordVPN in Panama te vinden is, is de dienst niet wettelijk verplicht om jouw gegevens met anderen te delen. Ideaal wanneer je je zorgen maakt dat de Britse overheidsinstanties je online in de gaten houden.

NordVPN
Onze keuze
Onze keuze
Actie:
Tijdelijk €2.88 per maand bij een 2-jarig abonnement
Vanaf
€2.88
9.3
  • Uitstekend beveiligd en uitgebreid servernetwerk
  • Mooie en elegante applicatie
  • Geen logs
Bezoek NordVPN

Conclusie

In vergelijking met andere landen heeft het VK een gelimiteerd aantal beperkingen op de online content. Echter, na de introductie van de IP Act als gevolg van een verhoogd aantal terroristische aanslagen, is de bevoegdheid van de overheid om de online activiteiten en data van haar inwoners te controleren, flink toegenomen.

Met de komst van de Online Safety Bill namen de zorgen over de internetvrijheid in het Verenigd Koninkrijk verder toe. Telecommunicatieregulator Ofcom kan diensten verplichten om bepaalde verboden informatie van hun platformen te verwijderen.

Hoewel de censuur in het Verenigd Koninkrijk niet ernstig is, zijn er wel bepaalde onderwerpen die niet voor iedereen toegankelijk zijn. Zeker gezien de systemen per ongeluk toegestane content blokkeren, kan dit de internetvrijheid van burgers inperken. Wil je de censuur in het Verenigd Koninkrijk omzeilen? Dan raden wij aan om een VPN te gebruiken.

Ben je benieuwd naar internetcensuur in andere landen? Neem dan ook eens een kijkje bij onze volgende artikelen:

Veelgestelde vragen: Internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk

We hebben een aantal veelgestelde vragen met betrekking tot de censuur in het VK voor je beantwoord. Zo ontdek je bijvoorbeeld waar de censuur op gefocust is en hoe je blokkades in het VK kunt vermijden.

Het Verenigd Koninkrijk censureert vooral illegale of potentieel schadelijke inhoud, zoals terroristische propaganda of kinderpornografie. Ook toegang tot torrent-sites is beperkt, hoewel torrenting op zichzelf niet illegaal is. De censuur is vooral bedoeld om de bevolking te beschermen.

Het VK voert echter ook massalesurveillance-operaties uit om de bevolking in de gaten te houden. Je leest hier alles over in ons artikel over internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk.

Het VK censureert het internet door middel van het verwijderen van inhoud en het verbieden van sites. De Britse overheid gebruikt Cleanfeed om de censuur te implementeren. Dit is een systeem voor het filteren van inhoud. Ook maakt verschillende wetgeving, zoals de Online Safety Bill, het mogelijk om inhoud te blokkeren en verwijderen. Lees het volledige artikel over internetcensuur in het Verenigd Koninkrijk voor uitgebreide informatie.

De beste manier om internetcensuur te omzeilen, is door een Virtual Private Network (VPN) te gebruiken. Een VPN leidt je internetverkeer om via servers overal ter wereld, waardoor je IP-adres verandert en je online anonimiteit behouden blijft. Bovendien betekent het gebruik van een VPN ook dat je toegang krijgt tot regionaal geblokkeerde inhoud, zoals shows op je favoriete streamingdiensten.

Techredacteur
Emi heeft een achtergrond in internationale betrekkingen en veiligheid en is met name geïnteresseerd in overheidscensuur en internetvrijheid. Vraagstukken over online privacy en vrijheden worden door de digitalisering namelijk steeds vaker een politieke kwestie.
Plaats een reactie
Een reactie plaatsen