Het is vrijwel onmogelijk om in Noord-Korea het internet op te gaan. De regering gebruikt censuur en propaganda om de publieke opinie te controleren en de belangen van de heersende elite te beschermen. Burgers hebben te maken met zeer onderdrukkende censuurwetten en kunnen gestraft worden als ze informatie raadplegen die niet door de regering is goedgekeurd.
Buitenlandse journalisten krijgen een beetje meer vrijheid in het land, maar worden alsnog enorm tegengewerkt. De Noord-Koreaanse autoriteiten treden hard op tegen politieke dissidenten en houden alle verslaggevers nauwlettend in de gaten.
Als je Noord-Korea bezoekt, krijg je waarschijnlijk toegang tot een 3G-netwerk. Om je online activiteiten veilig en privé te houden, is het verstandig om een Virtual Private Network (VPN) te gebruiken. Een VPN creëert een versleutelde tunnel die je gegevens beschermt. Wij raden NordVPN aan, omdat deze provider veel geavanceerde beveiligingsfuncties heeft die je helpen om censuur te omzeilen en veilig te blijven.
Let wel op dat het gebruik van een VPN in principe verboden is in Noord-Korea. Wil je meer weten over de censuur in Noord-Korea en hoe je deze omzeilt? Lees dan het volledige artikel hieronder.
De Democratische Volksrepubliek Korea, zoals Noord-Korea officieel heet, is een van de meest onderdrukkende landen ter wereld. Het heeft een eenpartijdictatuur en een dynastiek regeringssysteem. Dit houdt in dat de heersers van dezelfde familie zijn. Op het moment van schrijven staat Noord-Korea op plaats 180 van de persvrijheidindex van Verslaggevers zonder Grenzen. Dit is de allerlaagste plaats op de index.
Het recht op vrijheid van mening en meningsuiting is een fundamenteel recht van iedereen. Dit staat vastgelegd in artikel 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. In Noord-Korea is er echter geen vrijheid van meningsuiting. De media worden volledig door de staat gecontroleerd en dienen als spreekbuis van de regering. Onafhankelijke nieuwsbronnen bestaan niet of opereren in ballingschap.
De meedogenloze censuurmaatregelen van Noord-Korea hebben enorme invloed op het traditionele en het online medialandschap. Er zijn slechts enkele burgers die toegang hebben tot het internet – dat ook volledig door de staat wordt gecontroleerd. Sociale media als Facebook en Twitter zijn allemaal verboden in het land. De regering staat namelijk geen enkele vorm van afwijkende meningen toe.
Als je het land bezoekt, is het essentieel om een Virtual Private Network (VPN) te gebruiken. VPN’s bieden ondanks verschillende internetbeperkingen een manier om verbonden te blijven met de buitenwereld. Een VPN met sterke beveiligingsfuncties, zoals NordVPN, kan je helpen om je gegevens veilig te houden en je toegang geven tot geblokkeerde websites.
Let op!
Wegens de extreem strenge wetten in Noord-Korea raden we af om de regels van het land te overtreden. Hier kunnen namelijk strenge straffen op staan.
In dit artikel leggen we uit waarom er censuur in Noord-Korea is, wat het land censureert, op welke manieren de censuur plaatsvindt en hoe je dit kunt omzeilen als je het land wilt bezoeken.
Persvrijheid in Noord-Korea
Zowel voor binnenlandse als voor buitenlandse journalisten is het lastig om hun beroep uit te oefenen in Noord-Korea.
Journalisten in Noord-Korea pleiten alleen voor de heersende partij. Zij hebben in feite de taak om de actualiteit zodanig te verdraaien dat deze overeenkomt met de staatspropaganda. Om journalist te worden in Noord-Korea, moet je slagen voor een ideologische beoordeling en een grondige background-check. Ook is er een proeftijd van vier tot vijf jaar.
Noord-Korea laat zeer weinig buitenlandse media toe. Buitenlandse verslaggevers worden vaak afgeschilderd als leugenaars, van wie het zogenaamd de taak zou zijn om het Kim-regime te ondermijnen en destabiliseren.
Het kleine aantal verslaggevers dat toegang krijgt tot het land wordt sterk ontmoedigd om met Noord-Koreaanse burgers te praten. Meestal zijn er gidsen die bezoekers begeleiden om er zeker van te zijn dat ze geen informatie kunnen verzamelen. Inwoners praten doorgaans niet met journalisten zonder toestemming van de autoriteiten.
In 2013 stelde Noord-Korea een 3G-netwerkverbinding beschikbaar voor buitenlandse verslaggevers en bezoekers van het land. Hier zaten wel beperkingen aan: je had een lokale simkaart nodig om online te gaan en internationaal te bellen. Sociale media-platforms als Facebook, YouTube en Twitter zijn niet beschikbaar.
Waarom censureert Noord-Korea het internet?
De Kim-dynastie heeft sinds 1948 de controle over Noord-Korea. Alle censuurmaatregelen lijken bedoeld om de macht en het prestige van deze familie te behouden en versterken. De hoeksteen van het systeem is de Juche-ideologie. Dit is een reeks politieke principes die de nadruk legt op politieke, economische en militaire onafhankelijkheid. Als gevolg van deze filosofie isoleert Noord-Korea zich van de rest van de wereld, en is er door de staat gesteunde propaganda.
De online censuur in Noord-Korea lijkt twee doelen te hebben: de toegang van burgers tot het wereldwijde web beperken, en tegelijkertijd de rest van de wereld buiten de binnenlandse aangelegenheden houden. Het uiteindelijke doel van alle censuur lijkt het verhullen van de werkelijkheid in het land te zijn – zowel voor de Noord-Koreanen zelf als voor de rest van de wereld. De realiteit van armoede en ontberingen, en schendingen van mensenrechten, blijft buiten beeld zolang de bevolking een ander beeld voorgeschoteld krijgt. Om deze reden wordt de bevolking gebombardeerd met een verdraaide interpretatie van de geschiedenis, verfraaide ideologieën en vleiende berichten over de heersende familie.
Wat censureert Noord-Korea?
Emigratie en immigratie worden in Noord-Korea streng gecontroleerd. Burgers mogen over het algemeen niet vrij reizen binnen de staat – laat staan de grens oversteken. Dit geldt ook voor de informatiestroom: Noord-Korea houdt bewust een tirannieke controle over alle media en sluit zijn bevolking af van invloed van buitenaf.
Net als Myanmar hebben de censuurmaatregelen in Noord-Korea betrekking op verschillende soorten inhoud, waaronder sociale media en websites met mogelijk afwijkende meningen. Elk type inhoud dat informatie verstrekt die in strijd is met wat de staat goedkeurt, wordt over het algemeen gecensureerd.
Tijdens de coronapandemie nam de censuur in het land alleen maar toe. Om de bevolking tot gehoorzaamheid te dwingen, paste de regering nog meer isolatie, repressie en ideologische controle toe. We gaan in op welke inhoud de censuur in Noord-Korea zich richt.
Traditionele media
Er is vrijwel geen persvrijheid in Noord-Korea. De twee belangrijkste nieuwsbronnen in het land zijn het Koreaanse Centrale Nieuwsagentschap (KCNA) en de krant Rodong Sinmun. Dit zijn de officiële Noord-Koreaanse media. Zij informeren de burgers voornamelijk over staatsgerelateerd nieuws, bijvoorbeeld over de verblijfplaats van de opperste leider Kim Jong-un. Ook proberen de media buitenlandse kijkers op het verkeerde spoor te brengen door een erg selectief en verkeerd beeld te schetsen van de stand van zaken in het land.
Een van de manieren waarop de Noord-Koreaanse regering de steun voor haar ideologie in stand houdt, is door alle bewijzen van haar politieke geschiedenis uit te wissen. In Noord-Koreaanse bibliotheken zijn geen oude kranten te vinden. Traditionele gedrukte media worden na een paar jaar vernietigd om de regerende partij te beschermen tegen mogelijk oppositie. Stel dat de Arbeiderspartij van beleid verandert of met politieke schandalen te maken krijgt, dan zijn daar geen bewijzen voor te verzamelen.
Nadat Jang Song-thaek, de oom van Kim Jong-un, in 2013 werd veroordeeld wegens verraad, en vervolgens werd geëxecuteerd, werden tienduizenden artikelen waarin Jang werd genoemd, uit databanken gewist. Ook werd hij digitaal verwijderd van foto’s met daarop Noord-Koreaanse functionarissen. Zo leek het alsof hij nooit had bestaan.
Buitenlandse kranten en tijdschriften zijn in Noord-Korea overigens volledig onbeschikbaar. Alleen de door de staat gecontroleerde nieuwsbronnen zijn beschikbaar in het land.
Toegang tot het internet
In Noord-Korea heeft slechts een klein groepje mensen toegang tot het internet. Het gaat voornamelijk om partijleiders, hooggeplaatste ambtenaren en een paar elitaire burgers. De rest van de bevolking moet het doen met het nationale intranet, genaamd Kwangmyong (vertaald: heldere ster). Dit is de enige manier waarop de Noord-Koreanen online kunnen. Het streng gecontroleerde intranet biedt toegang tot 1.000 tot 5.000 websites en platforms.
Kwangmyong draait op illegale Japanse versies van Microsoft-software en heeft weinig mogelijkheden. De meeste internetgebruikers moeten inbellen om toegang te krijgen op het web, of gaan naar computerlokalen. De websites en platforms op het intranet zijn afgesloten van het wereldwijde internet. Deze websites verstrekken voornamelijk informatie over nationale zaken.
Mensen die bij uitzondering toegang hebben tot het ‘echte’ internet, zoals staatsgesponsorde hackers en hooggeplaatste overheidsfunctionarissen, hebben alsnog te maken met beperkingen. Verschillende socialemediaplatforms zijn zoals genoemd geblokkeerd. Ook worden e-mails en berichten streng gecontroleerd.
Internationale websites en sociale media
Het beperkte aantal websites op het Kwangmyong-netwerk wordt gefilterd en gecontroleerd. Het netwerk wordt vooral gebruikt door universiteiten, bibliotheken, bedrijven en overheidsinstellingen. In plaats van Google of Firefox gebruiken de Noord-Koreanen ‘Ons Land’: de nationale zoekmachine.
In 2016 begon Noord-Korea officieel met het blokkeren van sociale media, waaronder Facebook, Twitter en YouTube, om de informatiestroom beter onder controle te houden. Vóór dit officiële verbod waren deze platforms ook al niet beschikbaar in het land.
Ook gokken en adult websites zijn verboden. Mensen die toch toegang tot zulke platforms proberen te krijgen, worden gestraft.
Internettoegang voor overzeese burgers
Van tijd tot tijd verbiedt Noord-Korea ook de internettoegang voor diplomaten en burgers die in het buitenland wonen. Dit gebeurde bijvoorbeeld in 2017, toen de moord op Kim Jong-nam, de stiefbroer van Kim Jong-un, aan het licht kwam. Een officiële waarschuwing informeerde Noord-Koreaanse burgers in het buitenland dat het zoeken naar of verspreiden van informatie over de executie kon leiden tot gedwongen terugkeer en ‘zware’ straffen.
Bedreigingen voor de nationale ideologie
Over het algemeen geldt de censuur in Noord-Korea voor alles wat als een bedreiging voor de staat, Kim Jong-un of de Juche-ideologie kan worden beschouwd. Af en toe laat de regering een zeer klein aantal buitenlandse films of tv-programma’s toe, maar dit is erg zeldzaam.
Sinds de oprichting in de jaren 40 regeert de Arbeiderspartij over Noord-Korea. Elke uiting van politieke oppositie, zowel online als offline, wordt beschouwd als verraad en kan leiden tot zware straffen. Er is geen ruimte voor afwijkende meningen of persoonlijke opvattingen. In Noord-Korea is het verboden om kritiek te uiten op de Arbeiderspartij of de heersende familie Kim. Doordat zware straffen dreigen en er geen toegang is tot afwijkende informatie, worden burgers gedwongen om volgzaam te zijn.
De staat controleert alle informatiestromen, ook de curricula van scholen. De censuur in Noord-Korea strekt zich verder uit tot religieuze groeperingen en minderheden. Er is geen vrijheid van godsdienstige vergadering en de regering ontkent het bestaan van LHBTIQ+’ers.
Hoe censureert Noord-Korea?
In Noord-Korea wordt de censuur in stand gehouden door propaganda. KCNA laat alleen programma’s zien waarbij de familie Kim en de Noord-Koreaanse politiek positief uit de hoek komen. Dit gebeurt al jarenlang op deze manier; ook bij Kim Jong-il – de vader van Kim Jong-un – en zelfs daarvoor al. We leggen uit op welke manieren Noord-Korea censuur toepast.
Controle over de telecomsector
De telecommunicatiesector in Noord-Korea staat volledig onder controle van de autoriteiten. De infrastructuur wordt volledig door de staat beheerd. Bovendien zit het vol met surveillancetechnologie, waardoor het voor Noord-Koreanen onmogelijk is om niet gemonitord te worden.
Telefoongesprekken en internetactiviteiten staan voortdurend onder toezicht van Noord-Korea’s State Security Department. Het is strafbaar om internationale telefoongesprekken te voeren. Het Bureau gebruikt geavanceerde technologie om frequenties van mobiele telefoons op te sporen.
Radio- en televisiestations moeten door de politie worden gecontroleerd en geregistreerd voordat ze mogen werken. Ook zijn radio’s en televisies zo ingesteld dat Noord-Koreanen alleen binnenlandse frequenties of kanalen aankunnen.
De meeste fysieke internetverbindingen in Noord-Korea lopen door bergen in het noorden en zijn via het Chinese staatsagentschap Unicom verbonden met de buitenwereld. Een groot deel van het internetverkeer van Noord-Korea loopt via China. Naast de Noord-Koreaanse censuur heb je in het land dus ook last van de Great Firewall van China. In 2017 bracht het Russische telecommunicatiebedrijf TransTeleCom een directe internetverbinding met Noord-Korea tot stand. Het Chinese Unicom is daardoor niet meer de enige aanbieder van internettoegang voor Noord-Korea. Ook in Rusland is er echter hevige censuur.
Surveillance
Noord-Korea past vergaande surveillance toe om de controle op de bevolking te behouden. Mensen worden direct in de gaten gehouden door middel van bewakingscamera’s, maar de ergste surveillance vindt plaats door middel van controle van apparatuur.
Toezicht op apparatuur
De afgelopen jaren heeft Noord-Korea geleidelijk de beperkingen op het gebruik van portable apparaten, waaronder mobiele telefoons en tablets, versoepeld. Tussen 2004 en 2008 waren mobiele telefoons verboden. In 2008 werd een 3G-netwerkdienst genaamd Koryolink ingevoerd. Hoewel dit de mobiele communicatie tot op zekere hoogte heeft opengesteld, wordt de dienst helemaal door de staat gecontroleerd en ondersteunt hij alleen binnenlandse telefoongesprekken.
Naarmate het gebruik van portable apparaten in het land groeit, is ook de ontwikkeling van Noord-Koreaanse spyware toegenomen. In 2017 bracht Noord-Korea een tablet uit die alleen in het land zelf te koop was. De Ullim-tablet komt van Chinese elektronicabedrijven en draait op Android. Het apparaat is aangepast om de Noord-Koreaanse regering volledige controle te geven.
Portable apparaten die in Noord-Korea worden verkocht, worden vooraf geïnstalleerd met officieel goedgekeurde apps en draaien op een softwareprogramma met de naam ‘Red Flag’. Deze software registreert alle browsegeschiedenis en maakt iedere keer als een gebruiker een nieuwe app opent, een screenshot. De apparaten worden daarnaast geleverd met ‘Trace Viewer’: software die gegevens opslaat en voorkomt dat gebruikers gegevens verwijderen.
Bovendien kunnen apps alleen worden gedownload als ze op de lijst van goedgekeurde apps staan. Het is bijna onmogelijk om de tablet te gebruiken voor iets anders dan toegang tot door de overheid goedgekeurde inhoud.
Toezicht op mensen
Daarnaast investeert de Noord-Koreaanse regering jaarlijks miljoenen dollars in beveiligingscamera’s om de bevolking in de gaten te houden. Deze bewakingsapparatuur wordt vooral geïnstalleerd in de gebieden waar het land grenst aan Zuid-Korea en China, en op andere belangrijke locaties.
Kinderen leren op school dat hun politieke leiders briljante personen zijn, die hun leven wijden aan het land. Doordat er dagelijks wordt gepatrouilleerd, kunnen afwijkende ideeën niet worden verspreid.
Bedreigingen en fysiek geweld
Wereldwijd blijven mensenrechtenorganisaties hun bezorgdheid uiten over het hoge niveau van misdaden tegen de menselijkheid die in Noord-Korea plaatsvinden. Censuur wordt gehandhaafd onder dreiging van marteling, moord, gevangenschap, slavernij, verkrachting en andere vormen van geweld.
Wie zich niet volgens de regels gedraagt, loopt het risico naar politieke gevangenkampen te worden gestuurd, vaak op grond van willekeurige beschuldigingen. Het resultaat is een angstige gehoorzaamheid van een bevolking die geen enkel alternatief tot haar beschikking heeft.
Overlopen van Noord-Korea wordt beschouwd als ‘verraad tegen de natie’. Na drie mislukte ontsnappingen wordt de overloper samen met drie generaties van zijn familie geëxecuteerd. Noord-Koreanen vluchten naar verschillende landen, vooral naar Zuid-Korea en China.
Zelfcensuur
Aangezien er in Noord-Korea geen vrijheid van vergadering of vereniging is, en maatschappelijke organisaties niet bestaan, hebben mensen geen ruimte om vrijuit te praten. Met een lange geschiedenis van onderdrukking, marteling en bestraffing, durven Noord-Koreaanse burgers niet voor hun mening uit te komen of zich tegen het regime te verzetten. Om te voorkomen dat ze gestraft worden censureren mensen zichzelf en om het zekere voor het onzekere te nemen is zelfcensuur vaak nog strenger dan de censuur zelf.
Dit is een van de redenen waarom er minder technisch toezicht op het intranet is dan je zou verwachten: angst en zelfcensuur heersen in de collectieve psyche van Noord-Koreaanse burgers.
Hoe omzeil je de Noord-Koreaanse censuur?
Ondanks de risico’s en uitdagingen proberen sommige Noord-Koreanen nog steeds toegang te krijgen tot informatie. Van het luisteren naar Zuid-Koreaanse zenders met niet-geregistreerde radio’s tot het smokkelen van Zuid-Koreaanse drama’s en andere buitenlandse DVD’s; mensen blijven op zoek naar onafhankelijke media op verschillende manieren.
Er zijn erg weinig manieren om de strenge censuur in Noord-Korea te omzeilen. Sommige mensen, meestal buitenlanders, gebruiken een VPN (Virtual Private Network) om in Noord-Korea toegang tot het internet te krijgen. Een VPN creëert een versleutelde tunnel tussen je apparaat en het internet, waardoor je gegevens worden beschermd en je toegang krijgt tot inhoud die anders wordt geblokkeerd.
Hoe omzeilt een VPN de internetcensuur van Noord-Korea?
VPN-technologie is een van de beste oplossingen voor mensen over de hele wereld die internetcensuur willen omzeilen. Het geeft je toegang tot het internet zonder te worden gevolgd of je privacy in gevaar te brengen.
Wanneer je een VPN gebruikt, wordt het verkeer van en naar je apparaat versleuteld. Dit maakt het bijna onmogelijk voor iemand om te zien wat je online doet. Als je een VPN gebruikt, kan je internetprovider of iemand die je datapakketten inspecteert, normaal gesproken zien dat je een VPN gebruikt. Premium VPN-providers zoals NordVPN hebben echter ‘obfuscated’ servers die het VPN-verkeer eruit laten zien als gewoon internetverkeer om detectie te voorkomen.
VPN’s versleutelen niet alleen je gegevens, maar verbergen ook je IP-adres en leiden je internetverkeer om via een server op een locatie naar keuze. Bovendien beschikken goede VPN-providers over de technologie om door de firewall in Noord-Korea en andere landen met censuur heen te dringen.
VPN’s hebben vaak ook verschillende extra functies om je online veiligheid te verbeteren en het web openlijk toegankelijk te maken. Uiteindelijk zorgt een VPN ervoor dat je anoniem online blijft en toegang krijgt tot inhoud die anders voor je geblokkeerd zou zijn.
Is het legaal om een VPN te gebruiken in Noord-Korea?
Het gebruik van een VPN in Noord-Korea is verboden. Zoals hierboven vermeld is, kunnen Noord-Koreanen strenge straffen krijgen als ze toegang proberen te krijgen tot inhoud die niet door de overheid is goedgekeurd.
Voor bezoekers van het land lijken de regels echter iets soepeler te zijn. Het gebruik van een VPN binnen de grenzen van Noord-Korea is een goede manier om je privacy online te beschermen.
Houd er rekening mee dat het vanwege het isolatiebeleid van Noord-Korea moeilijk is om een nauwkeurig beeld te krijgen van hoe de autoriteiten reageren op internationale bezoekers die VPN’s gebruiken. Het is dus verstandig om voorzichtig te blijven en een VPN-dienst met uitstekende beveiligingsfuncties te gebruiken.
De beste VPN’s voor Noord-Korea
Aangezien Noord-Korea van de rest van de wereld is afgesneden, heeft vrijwel geen enkele VPN-providers servers in het land. Verbinding maken met een server in Zuid-Korea geeft je echter fatsoenlijke verbindingssnelheden om op het web te surfen. Wat belangrijker is, is hoe de VPN presteert op het gebied van veiligheid en privacy.
Gezien de strengheid van het Noord-Koreaanse regime raden we je af om een gratis VPN-dienst te gebruiken als je het land bezoekt. Afgezien van de mogelijkheid dat de dienst waarschijnlijk niet langs de Noord-Koreaanse beperkingen kan komen, is er ook een groot risico dat je gegevens worden blootgesteld.
Als je naar verschillende landen in Oost-Azië reist, kun je zeker onze gratis VPN-aanbevelingen bekijken. Voor Noord-Korea raden we je echter aan om een premium VPN-provider te kiezen. We hebben hieronder onze top 3 VPN’s voor je op een rijtje gezet.
Omdat het lastig is om te zeggen hoe streng de VPN-regels in Noord-Korea worden gehandhaafd richting toeristen, is het gebruik van een VPN op eigen risico.
1. NordVPN: de beste en veiligste VPN voor Noord-Korea
Met tien servers in Zuid-Korea en meer dan 5.000 servers wereldwijd, is NordVPN volgens ons de beste keuze voor iedereen die Noord-Korea bezoekt. De dienst staat bekend om zijn betrouwbare en snelle servernetwerk. NordVPN geeft je toegang tot veel online content, van onafhankelijke nieuwsbronnen zoals de BBC tot streamingdiensten zoals Netflix en Hulu.
NordVPN biedt eersteklas beveiligingsfuncties waaronder AES 256-bit encryptie, een breed netwerk van RAM-gebaseerde diskless servers, een ingebouwde kill switch, automatische malware scanning en een strikt ‘no log’-beleid. Dit zorgt ervoor dat je gegevens veilig en privé zijn. Daarnaast biedt NordVPN speciale obfuscated servers voor landen met strenge internetcensuur, zoals Noord-Korea. Deze servers verhullen je verkeer zodat het onmogelijk is om te zien dat je een VPN gebruikt.
NordVPN draait op alle grote besturingssystemen en de VPN-app heeft een goed georganiseerde, strakke en eenvoudig te navigeren interface. Het is een prima keuze voor zowel beginners als ervaren VPN-gebruikers. Wil je meer weten over deze provider? Lees dan onze uitgebreide NordVPN-review.
2. Surfshark: een goedkope alternatieve VPN voor Noord-Korea
Als je op zoek bent naar een meer betaalbare VPN-provider, dan is Surfshark een goede keuze. Het servernetwerk bestaat uit 3.000+ servers in meer dan 65 landen, waaronder Zuid-Korea.
Naast 256-bit encryptie en uitstekende VPN-protocollen waaronder OpenVPN en WireGuard, heeft Surfshark een paar extra beveiligingsfuncties die erg handig zijn als je Noord-Korea bezoekt. Zo verbergt de stealth mode-functie het feit dat je een VPN gebruikt voor internetproviders en andere nieuwsgierige ogen.
Een ander groot voordeel van Surfshark is dat je met hetzelfde account zoveel apparaten kunt verbinden als je wilt. Deze VPN ondersteunt een onbeperkt aantal gelijktijdige verbindingen. Het kan je ook helpen de toegang tot het vrije web te deblokkeren in gebieden met veel censuur, zoals Iran.
Surfshark werkt met alle top besturingssystemen en de app heeft een eenvoudig ontwerp. Het is heel gemakkelijk te gebruiken. Hoewel Surfshark veel functies heeft, is de dienst er toch in geslaagd om een eenvoudige gebruikersinterface te creëren die ook voor beginners fijn werkt. Meer over deze provider lees je in onze gedetailleerde Surfshark-review.
3. ExpressVPN: snelle servers om internationale content te unblocken
ExpressVPN is ook een goede keuze voor Noord-Korea. Deze VPN-provider biedt hoge snelheden en prima deblokkeringsmogelijkheden. Met een netwerk van 3.000 servers wereldwijd heb je overal toegang tot onafhankelijke informatie.
Net als NordVPN en Surfshark gebruikt ExpressVPN ook AES 256-bit encryptie om je gegevens te beschermen. Bovendien heeft het een kill switch en DNS-bescherming. ExpressVPN gebruikt TrustedServer-technologie die al je gegevens verwijdert als je je verbinding met een server herstart.
ExpressVPN is op vrijwel alle besturingssystemen te gebruiken. Het ontwerp van de VPN-app is erg gebruiksvriendelijk en heeft verschillende functies. Bekijk voor meer informatie over deze provider onze uitgebreide ExpressVPN-review.
Nu tot 79% KORTING op ExpressVPN + 4 maanden GRATIS
Conclusie: censuur in Noord-Korea en meer
Het Noord-Koreaanse medialandschap is een van de strengst gecontroleerde ter wereld. Burgers mogen alleen online via het Kwangmyong-intranet; een sterk gecensureerde en zwaarbewaakte cyberspace. Buitenlanders hebben toegang tot een 3G-netwerk, maar de meeste sociale mediaplatforms en webpagina’s zijn niet toegankelijk.
De regering van Noord-Korea gebruikt extreme propaganda en surveillance-technologie om de publieke opinie in haar voordeel te dwingen. Er is geen vrijheid van meningsuiting. Mensen die zich uitspreken tegen het regime worden zwaar gestraft, gemarteld, vastgehouden of zelfs geëxecuteerd. In een poging om internationale mensenrechtenorganisaties op afstand te houden, laat Noord-Korea nauwelijks buitenlandse journalisten binnen zijn grenzen toe.
In een dictatuur zoals Noord-Korea is de vrije stroom van informatie niet gegarandeerd. Als je een journalist, activist of een van de weinige bezoekers bent die naar Noord-Korea mogen reizen, kun je met een VPN zoals NordVPN verbonden blijven met de buitenwereld terwijl je gegevens veilig en je online activiteiten privé blijven.
Wil je meer weten in censuur in andere landen? Bekijk dan onder andere de volgende artikelen uit ons censuurdossier:
- Internetcensuur in China
- Censuur in Belarus
- Internetcensuur in Rusland
- Censuur in Oekraïne
- Censuur in Saoedi-Arabië
- Censuur in Turkije
- Internetcensuur in Myanmar
Heb je nog vragen over censuur in Noord-Korea? Bekijk onze FAQ om de antwoorden te zien.
Als reiziger in Noord-Korea kun je gebruikmaken van het internet, maar er zijn veel beperkingen. Je krijgt toegang tot een mobiele 3G-verbinding. Veel platforms, zoals sociale media en nieuwswebsites, zijn echter geblokkeerd. De regering van Noord-Korea bestraft iedereen die probeert informatie te raadplegen of te verspreiden die zij als bedreigend beschouwt voor de leiders van het land en hun greep op de macht.
Noord-Koreanen kunnen alleen gebruikmaken van goedgekeurde websites op het intranet. Dit zijn slechts 1.000 tot 5.000 websites. Het Noord-Koreaanse internet wordt dus sterk gecensureerd. Lees ons volledige artikel voor meer informatie over censuur en hoe je vrij en veilig online kunt gaan in Noord-Korea.
Nee, in Noord-Korea kun je niet vrij gebruikmaken van het internet. Het land heeft een van de ergste censuurregimes ter wereld. Het is een eenpartijstaat geregeerd door een dynastie. Om de publieke steun te behouden en haar macht te beschermen, staat de Noord-Koreaanse regering geen onafhankelijke media of vrijheid van meningsuiting toe in het land.
Het internet is zo radicaal gecensureerd dat gewone Noord-Koreanen slechts toegang hebben tot zo’n 1.000 tot 5.000 door de regering goedgekeurde websites op de intranetservice van het land: Kwangmyong.
De hele telecomsector in Noord-Korea is in handen van de staat. Mensen mogen alleen luisteren naar door de overheid goedgekeurde radiozenders en kijken naar tv-zenders die op een witte lijst staan. Als je een elektronisch apparaat koopt, wordt het geleverd met vooraf geïnstalleerde Noord-Koreaanse spyware.
Buitenlandse media zijn niet toegestaan. Bovendien verspreiden Noord-Koreaanse journalisten desinformatie die het regime versterkt. Doen ze dat niet, dan kunnen ze worden opgesloten, gemarteld of verbannen. Je vindt meer informatie in ons artikel over censuur in Noord-Korea.
Een goede manier om censuur in Noord-Korea te omzeilen is door middel van een VPN. VPN’s zijn echter verboden in Noord-Korea en er staan erg strenge straffen op het overtreden van de regels in het land. Ben daarom extra voorzichtig als je een VPN in Noord-Korea wilt gebruiken.
NordVPN is de beste VPN voor Noord-Korea dankzij zijn uitstekende beveiligingsfuncties en brede servernetwerk. NordVPN is een van de weinige VPN-providers die meerdere servers in Zuid-Korea heeft, dat dicht genoeg bij Noord-Korea ligt om optimale snelheden te bieden.
