Dark Web ijsberg illustratie

Wat is het Dark Web?

Laatst bijgewerkt: 11 november 2019
Leestijd: 23 minuten, 47 seconden

Het dark web is een obscuur gedeelte van het wereldwijde web dat niet toegankelijk is met normale browsers zoals Microsoft Edge of Google Chrome. Ook zijn dark web pagina’s niet geïndexeerd door zoekmachines zoals Google. Het dark web staat voornamelijk bekend als een plek waar criminelen illegaal drugs verkopen en andere malafide praktijken uitvoeren. Dit gebeurt inderdaad veelvuldig op het dark web, maar het dark web bestaat uit meer dan enkel illegaliteit. Het is ook een veilige plek voor journalisten en klokkenluiders om hun verhaal kwijt te kunnen, en zelfs een plek voor normale burgers in autocratische staten om te kunnen communiceren zonder bespioneerd te worden. Het dark web is oorspronkelijk opgezet door de Amerikaanse regering als middel om geheime informatie over de hele wereld uit te wisselen. Een paar jaar later was het beschikbaar voor het algemene publiek. Tegenwoordig is het dark web een rare mix van anti-censuur strijders, scammers, drugshandelaars, computernerds, dissidenten, en gewone mensen die graag willen communiceren zonder dat de regering meekijkt (zoals bijvoorbeeld veel gebeurt in China of Iran).

In dit artikel zullen we uitleggen wat het dark web nou precies is, hoe het is ontstaan, wat de risico’s zijn en, in het kort, hoe je er relatief veilig op kunt komen. Voor een uitgebreide, stap-voor-stap gids om veilig op het dark web te komen kun je ons “hoe krijg ik (veilig) toegang tot het dark web” artikel lezen. Als je het voor je internetprovider wilt verbergen dat je op het Tor-netwerk gaat zitten kun je eerst een verbinding maken met een VPN. Dit is methode #5 in het onderstaande plaatje:

Een populaire VPN-aanbieder is bijvoorbeeld NordVPN.

NordVPN
Actie:
Slechts €3,17 per maand bij een 3-jarig abonnement
9.1
  • Uitstekend beveiligd en uitgebreid servernetwerk
  • Mooie en elegante applicatie
  • Geen logs
Bezoek NordVPN

Wat is het dark web?

Om goed te begrijpen wat het dark web nou precies is, moeten we goed letten op de verschillende termen. Deze worden vaak door elkaar gehaald en het kan nogal eens verwarrend zijn.

  • Het internet: is een wereldwijd netwerk.
  • Het web is een communicatiemiddel dat gebruik maakt van het internet netwerk
  • Het web is bestaat uit: het surface web, het deep web en het dark web.

Dark web explained

Het surface web

De meesten van ons komen alleen op het surface en het deep web. Dit is eigenlijk wat de meeste mensen bedoelen als ze het hebben over “het internet”. Het surface web is gemakkelijk te bereiken door alle webbrowsers als Chrome, Firefox, Safari, Internet Explorer en nog veel meer. Hier staan alle websites die voor het publiek beschikbaar zijn. Winkels, hobby’s, goede doelen, bedrijven, noem het maar, je vind hier van alles. Dit is ook het gedeelte van het web dat je terug kunt vinden op zoekmachines zoals Google. Mensen zeggen ook wel eens dat deze websites dan “geïndexeerd” zijn.

Als je een website bezoekt krijg je echter niet alles te zien. Je ziet enkel de “surface” van al deze sites. Als je naar bol.com gaat, zul je talloze producten tegenkomen, maar je kan de website alleen bekijken als klant, niet als winkelmedewerker of beheerder. Om een kijkje “achter de schermen” te krijgen heb je gebruikersnamen en wachtwoorden nodig. Als je die hebt kun je voorbij de “surface” gaan en door naar het deep web.

Het deep web

Het deep web is het gedeelte van het web dat niet voor iedereen zomaar te bereiken is. Je komt er dan ook niet via een zoekmachine. Het gaat hier om pagina’s en databases die alleen bereikbaar zijn voor mensen binnen een bepaalde organisatie. Zo kan het bijvoorbeeld dat de database op je werk zich hier bevindt. Vaak moet je de precieze website weten om er te komen en heb je meestal bevoegdheid door middel van een wachtwoord nodig. Het deep web is ook bij verre het grootste gedeelte van het internet. Hier vind je privédata van alle bedrijven, universiteiten, bibliotheken, ziekenhuizen, overheden, internationale organisaties en nog veel meer. Er zijn geen exacte cijfers maar het wordt geschat dat het deep web zo’n 90 tot 95% van het complete wereldwijde web uitmaakt.

Het dark web

De laatste laag van het web noemen we het dark web. Hier kom je alleen via speciale browsers zoals Tor. In feite is het dark web een netwerk van computers over de hele wereld en wordt niet vanuit één centrale plek beheert. Niemand heeft dus ook de bevoegdheid of capaciteit om dit netwerk ineens uit de lucht te halen. Dit lijkt althans vrij onmogelijk op dit moment. Met veel tijd en moeite kunnen regeringen wel specifieke sites opsporen en ontmantelen. Dit was bijvoorbeeld gebeurd met de online drugsmarkt “the silk road”.

Het dark web zit iets anders in elkaar dan het normale web. De websites hebben niet de standaard adressen zoals .nl, .com, of .org. In plaats daarvan zijn het vooral domeinnamen zoals .onion. Ook zien de adressen er een stuk minder duidelijk uit. Dit is bijvoorbeeld het adres van zoekmachine DuckDuckGo: http://3g2upl4pq6kufc4m.onion.

Deze sites zijn alleen te bezoeken via een browser als Tor (The Onion Router). Dit is een speciale browser die is ontwikkeld door Amerikaanse veiligheidsdiensten als een plek om internationaal op anonieme wijze te kunnen communiceren. Al vrij snel zat dit netwerk vol met andere mensen die het voor andere doeleinden begonnen te gebruiken. Hieronder staan wat praktijken die je op het dark web terug kan vinden.

Het Dark web woordenboekje

Het dark web zit net zoals andere specialistische onderwerpen vol met jargon. Veel mensen die praten over het dark web gebruiken afkortingen en verwijzingen die niet altijd even duidelijk zijn. De volgende termen kom je vrijwel zeker tegen zodra je je verdiept in het onderwerp.

  • 2FA (two-factor-authentication). ‘Tweestapsverificatie’.  Dit is een manier om je account te beveiligen. In plaats van in te loggen met alleen je wachtwoord, moet je nu een tweede manier hebben om te verifiëren dat jij de echte eigenaar van het account bent. Dit kan meestal via je smartphone.
  • Alphabay : Dit was de grootste darknet market nadat de beruchte Silk Road kopje onder ging. Het duurde echter niet meer dan een paar jaar voordat ook Alphabay door internationale autoriteiten uit de lucht gehaald werd. De admin van Alphabay heeft naar verluiden zelfmoord gepleegd in een Thaise gevangeniscel. Niet iedereen gelooft dit echter, en er bestaan vele complottheorieën omtrent zijn overlijden.
  • Blockchain: Dit is de techniek die Bitcoin onderbouwt. De Blockchain is een soort van digitaal telraam dat elke transactie van Bitcoin registreert.
  • Bridges: Bridges zijn een hulpmiddel waarmee je met een speciale code kan inloggen op het Tor-netwerk. Op deze wijze kunnen mensen die leven in landen waarin Tor verboden is, zoals bijvoorbeeld Iran, toch nog toegang krijgen tot het Tor-netwerk.  Er zijn ook mensen in bijvoorbeeld Nederland die gebruik maken van dit soort Bridges om hun toegang tot het Tor-netwerk te verbergen voor het Internet provider. Dit wordt wel afgeraden en op neer gekeken, aangezien je op deze wijze minder “bridges”  overlaat voor andere mensen die het waarschijnlijk veel harder nodig hebben. Een betere methode is om eerst te verbinden met een VPN-dienst en hierna te verbinden met het Tor-netwerk.
  • BTC: De afkorting voor Bitcoin. Dit is nog altijd het meest populaire ruilmiddel dat gebruikt wordt op het dark web. Let wel op: Bitcoin is lang niet zo anoniem als je misschien zou denken.
  • Clearnet: Dit is het ‘normale’ internet. Het internet waar je alles terug kan vinden via zoekmachines zoals Google.
  • CP: De afkorting voor ‘Child Pornography’.  Helaas bestaan er netwerken van pedofielen op het dark web die de anonimiteit van het medium gebruiken om bestanden uit te wisselen van minderjarigen. Ondanks het feit dat meerdere van deze groepen en websites uit de lucht zijn gehaald en de beheerders ervan achter de tralies zitten, is het probleem van kinderpornografie nog altijd aanwezig op het dark web. Zorg er dus voor dat als je de afkorting “CP” ergens ziet, dat je er niet op klikt.
  • Darknet: Het Darknet is een woord dat vaak als synoniem gebruikt wordt voor het dark web. Het woord betekend echter iets breder. Het is een beschrijving voor plekken op het ‘net’ waar ongebruikelijke en illegale zaken plaatsvinden. Britse auteur Jamie Bartlett verstaat hieronder bijvoorbeeld websites waarbij anorexia aangemoedigd wordt, terwijl deze op het clearnet staan en niet op het dark web.
  • Dark web: Dit zijn alle websites die alleen te bereiken zijn via verborgen netwerken en protocollen zoals het Tor-netwerk. Deze websites zijn niet geïndexeerd door zoekmachines zoals Google.
  • DD: Kort voor ‘Daisy’s Destruction’. Dit is het meest beruchte videomateriaal op het dark web. Het werd geproduceerd door Australiër Peter Scully. In het beeldmateriaal wordt een minderjarig (niet ouder dan drie jaar) Filipijns meisje seksueel mishandeld en gemarteld. Nederlandse politie heeft geholpen Peter Scully op te sporen en hij zit momenteel in een Filipijnse gevangenis.
  • Deep web: Dit zijn onderdelen van het clearnet waarvoor je autorisatie en inlogcodes nodig hebt om toegang te krijgen. Dit zijn de databases, bibliotheken, accountgegevens, etc. die alleen voor werknemers of leden beschikbaar zijn van een bepaalde organisatie. Het deep web is het magazijn achter de webwinkel, bijvoorbeeld.
  • DNM: Kort voor Darknet Market. Dit zijn illegale webshops op het dark web waarbij men allerlei soorten illegale producten en diensten aanschaffen. Dit zijn drugs, gehackte accounts, hackers-advies en nog veel meer.
  • HS: Hidden Service. Dit is de naam voor alle anonieme en waarschijnlijk illegale diensten te vinden op het dark web.  Deze diensten verbergen niet alleen jouw IP-adres maar ook die van de dienst die je bezoekt.
  • I2P: Kort voor The ‘ Invisible Internet Project’ Dit is een apart netwerk dat los staat van en anders werkt dan Tor. Hier werkt alles via een peer-to-peer netwerk in plaats van een centrale server die de data host. Het I2P netwerk is vele malen kleiner dan Tor en bevat maar pakweg zo’n 200-250 websites. Het wordt over het algemeen gezien als veiliger, maar ook lastiger en dus voor de echte fijnproevers. Het wordt ook gebruik om veiliger torrents te downloaden.
  • LEA: Kort voor ‘Law Enforcement Agencies’. Ook wel eens afgekort als ‘LE’. Op dark web fora kun je meerdere ‘threads’ terugvinden waarop gebruikers het hebben over ‘LE’ en hoe deze het beste te vermijden zijn.
  • Mystery Boxes: Dit was even een rage op YouTube. Dit zijn filmpjes van mensen die beweren dat ze een ‘mystery box’ op het dark web besteld hebben. Hierin zouden allemaal gevaarlijke en sinistere voorwerpen inzitten. Voor zover wij weten is dit allemaal complete onzin, bedacht om meer kijkers te krijgen door ‘shock-value.’ De filmpjes zijn vermakelijk, maar hoogstwaarschijnlijk pure fictie.
  • OpSec: Kort voor ‘Operational Security’. Dit is de methode die je geacht wordt te handhaven op het dark web zodat je niet door ‘LE’ betrapt wordt. Dit houdt in dat je nooit details over jezelf moet weggeven, anonieme email adressen moet gebruiken, versleutelde berichten moet versturen en nog veel meer. Er zijn meerdere fora op het dark web te vinden waar gebruikers tips en trucs uitwisselen om hun OpSec te verbeteren.
  • OS (live or Host) Kort voor Operating System (Besturingssysteem). Om anoniem te blijven op het dark web is het meestal een goed idee om niet je normale besturingssysteem te gebruiken en in plaats daarvan via een USB-stick een ‘live’ OS te gebruiken zoals Tails. Dit zorgt voor meer anonimiteit.
  • PGP: Kort voor ‘Pretty Good Privacy’.  Ontwikkeld door Phil Zimmerman, PGP is een wijze waarop men berichten en bestanden onderling kunnen uitwisselen met versleuteling. Dit houdt pottenkijkers buiten de deur. Elke fatsoenlijke dark web verkoper/dealer maakt gebruik van PGP.
  • Red Rooms: Het bestaan van Red Rooms is de meest populaire mythe omtrent het dark web. Deze digitale ‘red rooms’ zouden een live-stream aanbieden terwijl de kijkers een persoon in de kamer kunnen aansturen om een slachtoffer te martelen of vermoorden. Er zijn vele websites op het dark web langsgekomen die beweerden zo’n red room aan te leveren aan betalende klanten. Tot op heden is er echter nog nooit een geverifieerde dark web site geweest die dit echt deed. Het blijft vooralsnog een spannend fabeltje dat mensen elkaar vertellen over het dark web.
  • Satoshi Nakamoto: De oprichter/ingenieur/architect van Bitcoin. De echte identiteit van de programmeur blijft vooralsnog onbekend.
  • Silk Road: De eerste echte ‘succesvolle’ dark net market. Dit was een site waar men op een anonieme wijze, door middel van Tor en Bitcoins, illegale drugs en andere producten konden aanschaffen. Lees meer over Silk Road hieronder.
  • Tails: Tails staat voor ‘The Amnesiac Incognito Live System’, Dit is een besturingssysteem dat je op een DVD-ROM of USB-stick kan zetten en kan gebruiken om op een anonieme wijze het dark web kan betreden. Tails laat geen enkel spoor achter van je aanwezigheid of activiteiten op je computer. Daarnaast wordt al je internetverkeer via het Tor-netwerk geanonimiseerd zodra je op ingelogd bent op Tails.  Veel gebruikers raden aan niet eens op het dark web te gaan zonder dit systeem te gebruiken.
  • Tor: The Onion Router. Dit is het systeem dat de meeste mensen gebruiken om het dark web te betreden. De technologie wikkelt verscheidene lagen om je heen om je te anonimiseren. Dit protocol maakt het mogelijk om het dark web te bezoeken.
  • Vendor:  Een vendor is een persoon die illegale spullen verkoopt via een dark net market. Het is niet aan te raden om zaken te doen met zulke vendors. Ontzettend veel hiervan zijn scammers en daarnaast ben je hoogstwaarschijnlijk ook nog eens illegaal bezig. Er zijn betere manieren om aan je geld te komen.
  • VPN: Kort voor Virtual Private Network. Deze site staat bomvol met informatie over VPN’s . Kijk bijvoorbeeld maar eens naar deze VPN sectie:

Waarom en hoe is het dark web ontstaan?

Oorspronkelijk was het internet een uitgroeisel van het Arpanet (Advanced Research Projects Agency). Het was een project dat Amerikaanse computers van universiteiten met elkaar verbond om data sets gemakkelijk met elkaar te kunnen delen gedurende eind jaren 1960. In 1973 werd dit netwerk ineens drastisch uitgebreid door telefoonkabels over de bodem van de Atlantische oceaan te leggen om op die manier de Amerikaanse computers te verbinden met de computer van Brit Peter Kirstein, een ICT professor van de University College of London. Zoals hij zelf later zou bekennen: “I had absolutely no idea what it would become!” (Ik had absoluut geen benul waar het tot zou uitgroeien!).

Langzaam breidde het netwerk zich verder en verder uit met nieuwe methodes voor mensen om met elkaar te communiceren. Het werd al snel duidelijk dat men nog liever met elkaar gaan praten via het netwerk dan academische data met elkaar te delen. In 1978 werd het Bulletin Board System (BBS) uitgevonden en kort daarna kwam Usenet in 1979.

Gedurende al deze ontwikkelingen was de VS zich ook internationaal overal aan het profileren. Agenten van de CIA, Army, Navy, Air Force, Marines, en nog meer bevonden zich overal op de wereld. Er was een heus globaal netwerk aan spionnen van Amerikanen die voor “uncle Sam” informatie verzamelde. Gedurende de jaren 1990 werd deze informatie digitaal en hoefde zij niet langer te zeulen met radio’s of ouderwetse geheime codes te werken. Vanwege het nieuwe netwerk en versleutelingstechnieken konden ineens alle berichten via het internet verzonden worden.

Dit kwam omdat zo rond 1995, het U.S. Naval Research Laboratory een programma was begonnen met het project dat uiteindelijk zou doorgroeien tot Tor. In 1997 werd het project verder ontwikkeld door het Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA).  Zij gaven het project uiteindelijk door aan meerdere burgerrechten groepen – en zo werd het mogelijk dat ineens miljoenen mensen gebruik konden maken van dit netwerk. Nu is de vraag natuurlijk, waarom zou de regering het uit handen geven? Er zijn mensen die geloven dat Tor nog altijd een project van de Amerikaanse overheid is.

Een andere verklaring is dat het anonieme netwerk open moest zijn omdat iedere agent over de hele wereld er gebruik van moest kunnen maken op ieder moment. Het was dus erg vatbaar voor infiltratie. Daarnaast was het ook nog eens dat letterlijk alles dat gecommuniceerd werd via dit netwerk het werk van Amerikanen was. Elke hacker die op het Tor netwerk kwam kon meeluisteren. Daarom was het verstandiger om het netwerk open te zetten voor anderen en op deze manier het gefluister van Amerikaanse agenten te dempen met het lawaai van alle anderen. Iedereen bleef nog anoniem, maar ineens wist je niet naar welk signaal je moest luisteren.

Waarom wordt het dark web niet gewoon afgesloten?

Terwijl het Tor-netwerk voor iedereen met een internet-verbinding beschikbaar werd, werden ondertussen meer en meer servers over de wereld opgezet. Het netwerk werd steeds meer gedecentraliseerd. Met elke nieuwe verbinding in een ander land, des te minder jurisdictie de Amerikaanse overheid had. De kracht van een netwerk is dat het niet op een enkele plek af te sluiten valt. Als je de stekker vanuit de Verenigde Staten eruit trekt, betekent dit dat alleen dat gedeelte van het netwerk er niet meer is. De rest gaat gewoon verder.

Tegelijkertijd heeft de Amerikaanse regering er nog altijd baat bij dat zo’n netwerk bestaat. Het wordt nog altijd gebruikt als een kanaal waardoor inlichtingen doorgestuurd kunnen worden. Daarnaast is het een ijzersterk platform voor de promotie van democratie: door middel van het Tor-netwerk kunnen dissidenten, klokkenluiders, journalisten en zelfs doorsnee burgers schandalen aan het licht brengen en autocratische regimes op internationale wijze bekritiseren.

Het dark web is dus zowel gevaarlijk als behulpzaam, daarom wil men het niet in zijn geheel afsluiten. En zelfs als de Verenigde Staten ervoor zou kiezen dat het wel helemaal afgesloten moet worden, kunnen ze dat niet omdat het netwerk verspreid is over tientallen landen waar de VS geen zeggenschap heeft. Wat nationale autoriteiten wel kunnen doen is samenwerken, elkaar toestemming geven, en gezamenlijk specifieke sites of “dark markets” afsluiten. Vaak als een website gesloten wordt zie je dus ook meerdere nationaliteiten en organisaties die betrokken waren bij het sluiten van de site. Zie bijvoorbeeld:

Dark web site seized

Op deze uit-de-lucht-gehaalde website kun je zien dat de volgende partijen samengewerkt hebben om één site uit de lucht te halen:

  1. The US Department of Justice (VS)
  2. Europol (EUR)
  3. National Crime Agency (ENG)
  4. Policia General (SPA)
  5. Cyber Crimes Unit Washington (VS)
  6. United States Postal Inspection Service (VS)
  7. Joint Criminal Opioid and Darknet Enforcement (VS)
  8. Bundeskriminalamt (DUI)

Met andere woorden, het is dus behoorlijk lastig om één website uit het netwerk te halen. Laat staan het hele netwerk zelf.

Wat kun je tegenkomen op het dark web?

Doordat websites op het dark web lastig te bereiken zijn, is het onmogelijk om precies in kaart te brengen wat er allemaal gebeurt. Daarnaast worden er ook de hele tijd nieuwe sites gecreëerd, veranderd en verwijderd. Wat we wel kunnen zeggen, is dat het overgrote deel van het dark web vol staat met zaken die op het surface web verwijderd zouden worden.

Er wordt vaak gedacht dat alles dat op het dark web gebeurt eng en illegaal is. Maar het dark web is een ook een veilige plek voor journalisten, klokkenluiders en normale burgers die in een land wonen met minder vrijheden. Denk bijvoorbeeld aan landen als Iran of China. Veel Chinezen gebruiken het dark web als een plek om te communiceren zonder dat de Communistische partij over hun schouder heenkijkt en een minpuntje bij het sociale kredietsysteem aanvinken.  Ook de zaken die duidelijk illegaal zijn, zoals drugshandel, zijn vaak niet zo zwart-wit als gedacht wordt. Hieronder bespreken we enkele zaken die op het dark web afspelen en waar soms wat nuance ligt.

Drugshandel op het dark web

Het dark web is een ware droom voor drugsdealers. Het is ineens mogelijk om op anonieme wijze al je illegale producten over de hele wereld te adverteren. Op het dark web vind je dan ook erg veel webshops die drugs aanbieden.

De bekendste webshop van het dark web was “the Silk Road”. Op de website werd er heel open gepraat over het produceren en verkopen van drugs, inclusief foto’s en gebruikerservaringen. Er was zelfs een medische dokter op de site om leden te adviseren over veilig drugsgebruik. De website kreeg na een tijdje de bijnaam “the Ebay of Vice”. Na enkele jaren onderzoek wisten Amerikaanse autoriteiten Ulbricht op te sporen. In oktober 2013 werd hij opgepakt en werd de site gesloten.

Silk Road gesloten aankondiging

Nadat Ulbricht tweemaal een levenslange gevangenisstraf kreeg opgelegd kwamen er al snel imitatie-websites. Er zijn er nu veel meer vergelijkbare websites te vinden op het dark web. Silk Road was in feite de eerste van zijn soort, nu zijn er meerdere dark web markten die hetzelfde proberen.

Ross Ulbricht: crimineel, entrepreneur of politieke idealist?

Ulbricht is een fervente aanhanger van de politieke stroming “libertarianism”. Aanhangers van deze stroming geloven sterk in individualisme, individuele rechten, het ontstaan van spontane orde onder groepen mensen, vrije handelsmarkten en zo min mogelijk inmenging van regeringen. Aanhangers van deze stroming zouden zeggen dat het gebruik en produceren van drugs misschien wel schadelijk is, maar dat het alsnog een individuele keuze is. De regering zou je hierin niet mogen tegenhouden. Net zoals je beter geen fast food kan eten als je last hebt van obesitas, kun je beter geen drugs gebruiken – maar het is nog altijd jouw keuze. Daarnaast zou het decriminaliseren van drugs de macht van gewelddadige criminelen wegnemen. Als mensen op legale wijze drugs konden kopen zou niemand het op onveilige manier op straat van een schimmig figuur kopen.

Dat Ulbricht een site had opgezet met volledige anonimiteit zorgde er ook voor dat onderling geweld tussen drugsdealers op het platform niet mogelijk was. Men had geen informatie over wie andere personen op het platform waren of waar deze zich bevinden. Er waren geen dreigementen, afpersingen of strijd om territorium. In plaats daarvan begonnen dealers zich steeds meer te gedragen als legitieme bedrijven, die om te concurreren begonnen met speciale acties of verbeterde klantenservice. Dit is een uitwerking van wat “libertarians” het ontstaan van spontane orde noemen. Er was geen regering nodig met regels om deze orde en gebruikersnormen tot stand te zetten.

Libertarianism is een legitieme politieke filosofie met veel aanhangers over de hele wereld, maar ook eentje die wel erg handig omarmd kan worden iemand die online illegale handel faciliteert. Desalniettemin zijn er veel mensen die Ulbrichts straf veel te zwaar vinden. Een online petitie voor zijn vrijlating op https://freeross.org is ruim 210.000 keer ondertekend en ook vele prominente wetenschappers, economen en politici hebben zich sterk gemaakt voor Ulbricht. Sommigen geven als argument dat Ulbricht zelf niets illegaals heeft geproduceerd of verkocht, hij had enkel een platform opgezet. Toch verdiende Ulbricht een commissie op de verkoop van illegale producten. Tegen de tijd dat de website gesloten werd door de Amerikaanse overheid had Ulbricht zo’n $28 miljoen aan cryptocurrency verdiend.

Andere Silk Road criminelen

Ross Ulbricht is verre van de enige die celstraf heeft gekregen aan de hand van het gehele Silk Road project. Zo zijn ook wat van de grootste drugsdealers die op de site actief waren terecht gesteld. Ulbricht was ook niet de enige die de site beheerde. Hij had hulp van meerdere administrators die een salaris van Ulbricht uitbetaald kregen om vragen van klanten en verkopers te beantwoorden, klachten op te lossen en de site soepel te laten draaien. Hieronder staat een handig plaatje met een overzicht:

Op het plaatje is te zien dat er een enorm verschil bestaat tussen het aantal jaren celstraf die de verschillende betrokkenen hebben gekregen. Dit is mede omdat ieder lid van Silk Road berecht werd in zijn eigen land. Sommige landen, zoals de VS, bestraffen misdaden zoals drugshandel veel zwaarder dan bijvoorbeeld Australië of West-Europa. Daarnaast wou de Amerikaanse overheid van Ulbricht een voorbeeld maken om zoveel mogelijk mensen af te schrikken om een eigen versie van Silk Road op te zetten. Dit is duidelijk niet gelukt, want binnen enkele maanden was Silk Road 2.0 opgezet door Thomas White uit Engeland (links onderin het plaatje). Deze site werd niet veel later ook uit de lucht gehaald, maar het verschil in celstraf tussen Ulbricht en White is onwaarschijnlijk groot. En dat terwijl ze in feite schuldig zijn aan dezelfde misdaad: het opzetten en beheren van een crimineel online platform. Thomas White heeft over een paar korte jaren weer zijn leven terug, terwijl Ulbricht hoogstwaarschijnlijk nooit meer vrij zal komen.

Er is nog altijd geen duidelijke internationale wetgeving omtrent het internet, cybercrime en het dark web. De opkomst van cryptocurrencies (ook een libertarian project) en een groeiend besef dat de “war on drugs” niet lijkt te werken hebben ervoor gezorgd dat steeds meer mensen de huidige aanpak willen herzien. Het is goed mogelijk dat de hele Silk Road-zaak en Ulbricht nog veel besproken zullen worden. De hele zaak is controversieel en er is, in feite, ook niks opgelost door Silk Road uit de lucht te halen en Ulbricht in een cel te plaatsen. Sindsdien is de drugshandel op het dark web alleen maar toegenomen. Er zijn tegenwoordig constant minstens 10 dark markets actief en het zal voorlopig ook niet verdwijnen.

Andere zaken op het dark web

Drugs en dark markets zijn echter lang niet het enige wat je op het dark web tegen zult komen. Hieronder zijn nog wat andere zaken die je veelal tegen kunt komen. Voor een leuk overzicht met links kun je terecht bij ons (Engelstalig) artikel over sites op het dark web.

Klokkenluider websites

Eén van de oorspronkelijke doelen van het dark web was om klokkenluiders en dissidenten van autocratische regimes een manier te geven om negatieve of verhullende informatie door te sluizen naar andere landen en journalisten. Het dark web zou bijvoorbeeld dus gebruikt kunnen worden door Chinese journalisten en dissidenten die iets negatiefs over de Communistische partij willen schrijven. Zo zijn er dus allerlei nieuwsorganisaties zoals Propublica, New York Times, Forbes en nog veel meer die een “Secure drop”  pagina hebben. Met deze tool kunnen mensen veilig en anoniem informatie doorsturen naar nieuwsorganisaties.

Afgezien van wat mensen die Secure drop gebruiken hebben ook wat hele grote klokkenluiders gebruik van het dark web om hun communicatie en veiligheid te verzekeren. Je kunt hierbij denken aan Edward Snowden en Chelsea Manning.

Tech websites

Er zijn ook heel wat websites te vinden van organisaties die een reputatie hebben om erg goed te zijn met computers en het internet. Het zou dus eigenlijk te zot zijn als deze ook niet een aanwezigheid hebben op het dark web. Een zo’n voorbeeld hiervan is Tweakers. Dit laten ze dan ook duidelijk weten met hun officiële website titel:

Tweakers – Wij stellen technologie op prijs. De link is http://2arj33oil5dbrpyu.onion/

Een ander aardig voorbeeld is de site van de Nederlandse Piratenpartij: https://6zwctlqtpilbkl47.onion/

Deze twee sites zijn ook wat van de meest populaire sites bezocht door Nederlandse Tor-gebruikers.

Gevaarlijke websites op het dark web

Omdat het dark web dus door niemand wordt gereguleerd, kom je er ook veel gevaarlijke nep-websites tegen. Mocht je het dark web bezoeken, dan is het verstandig om goed op te passen waar je op klikt. Voor je het weet heb je een virus binnengehaald. Ook kun je zomaar op een site terechtkomen waar je niet op zit te wachten, met nare zaken zoals kinderporno en dierenmishandeling. Mede door deze gevaren is het beter het dark web niet op te gaan als het niet nodig is.

Er zitten ook heel wat hackers fora op het dark web. Sommige geheel in het Russisch, andere in het Engels.

Botnets

Een botnet is een netwerk van geïnfecteerde apparaten die kunnen worden aangestuurd door een hacker. De eigenaren van de apparaten die deel uitmaken van zo’n netwerk hoeven zich daar helemaal niet bewust van te zijn. De bestuurder van een botnet kan het netwerk gebruiken om virussen te verspreiden, persoonlijke informatie te verzamelen of een DDoS-aanval uit te voeren. Door op het dark web te opereren, wordt een botnet minder snel ontdekt. Ook zijn er op het dark web plekken waar DDoS-aanvallen en botnets worden verkocht.

Bitcoin en andere cryptocurrencies

Op het dark web worden bijna alleen cryptocurrencies gebruikt om te betalen. De blockchain methode voor betaling is ideaal voor anonieme transacties. Als je illegale zaken koopt of verkoopt wil je natuurlijk niet dat dit op je bankafschrift te lezen is. Zodra iemand op het dark web het voorstelt om een transactie zonder cryptocurrency af te handelen, heb je hoogstwaarschijnlijk te maken met een scammer.

Melding doen van misstanden op het dark web

Het dark web is ongereguleerd. Gebruikers die iets tegenkomen waar ze zich zorgen om maken, of mensen die zijn opgelicht via het dark web, hebben de mogelijkheid dit te melden aan de Nederlandse politie. Dit kan via het dark web zelf. De Nederlandse politie is te vinden via de volgende onion link: http://politiepcvh42eav.onion/

 

Hoofdauteur:

Meer artikelen uit het ‘Anoniem Browsen’ dossier

Reacties
Plaats een reactie
3
Reacties
  1. Ik zag op tv dat dit wel heel populair was om illegaal aan medicijnen te komen, hoe dan? je kan toch gewoon naar de arts gaan

    • Er zijn op het Dark Web inderdaad sites die illegaal medicijnen en andere drug verkopen. Waarom mensen deze via een dergelijke site bestellen en niet aanvragen via de arts kan verschillende redenen hebben (bv ongeschikt voor deze persoon, bijwerkingen wegen niet op tegen voordelen, ter bescherming werkzaamheid antibiotica, prijs, merk, beschikbaarheid in Nederland). We raden dit natuurlijk niet aan, het is niet alleen illegaal, maar ook erg gevaarlijk. Je weet niet of het middel voor jou geschikt is en je kent de kwaliteit en herkomst niet.

  2. Leerzaam en raadzaam

Een reactie plaatsen