Het kabinet wil meer slimme camera’s op havens, luchthavens en andere logistieke knooppunten plaatsen. Hiervoor trekt het 13 miljoen euro uit. Met deze camera’s hoopt het kabinet de internationale drugssmokkel tegen te gaan, zo meldt het Brabants Dagblad.
De minister van Justitie, Dilan Yesilgöz, benadrukte het belang van deze aanpak: “Dat wij zo goed bereikbaar zijn en handel drijven met de hele wereld, komt criminelen ook goed uit. Met hun drugshandel verdienen ze goud geld en deinzen nergens voor hun terug. Dit is onaanvaardbaar”.
De Rotterdamse haven krijgt 5,1 miljoen euro, Schiphol 3,4 miljoen en havens in Zeeland, Brabant en Amsterdam krijgen samen 4 miljoen om te besteden aan acties tegen drugssmokkel. Hierbij zou het niet alleen om slimme camera’s gaan, maar ook om training voor medewerkers. Medewerkers zouden namelijk moeten leren hoe ze criminele activiteiten herkennen en melden.
Inzet van slimme camera’s
De cameratechniek die het kabinet wil inzetten op de (lucht)havens zal dienen als een biometrisch slot. Medewerkers moeten dan hun ogen, gezicht en/of stem laten scannen om toegang tot bepaalde ruimtes en gebouwen te krijgen.
Volgens onderzoekers aan de Erasmus Universiteit Rotterdam betalen drugssmokkelaars momenteel corrupte ambtenaren om hun toegangspassen te gebruiken. Beveiliging door middel van biometrie zou drugssmokkel dus significant moeten verminderen. Als biometrie gebruikt wordt in plaats van een reguliere toegangspas, kunnen criminelen immers geen pasje meer ‘kopen’ of vervalsen.
Watervast is dit plan uiteraard niet. Drugshandelaren kunnen immers hun methode veranderen. In plaats van het kopen van een toegangspas van medewerkers, kunnen ze bijvoorbeeld medewerkers ‘inhuren’. De medewerker hoeft dan bijvoorbeeld alleen een irisscan te laten uitvoeren en de smokkelaars kunnen hun gang gaan.
Inbreuk op privacy werknemers
Tegengaan dat er drugs ons land binnenkomen en vanuit Nederland hun weg vinden naar andere landen in Europa is een nastrevenswaardig doel. Het valt echter te betwisten of het plaatsen van slimme camera’s het beste middel is.
Op de eerste plaats maakt deze methode inbreuk op de privacy van medewerkers. Zij worden dan verplicht om biometrische gegevens op te geven. Er moet immers een database aangelegd worden van goedgekeurde ogen, stemmen en gezichten.
Camera’s en andere software kunnen gehackt worden. Ook databases van biometrische gegevens van medewerkers zijn vatbaar voor een hack. Als dit gebeurt, komen de persoonlijke gegevens niet alleen in handen van de werkgever, maar ook in die van criminelen. Bovendien kunnen criminelen in dat geval zowel de gegevens als de software gebruiken om alsnog toegang te krijgen tot de ruimtes die ‘beveiligd’ zijn door slimme camera’s.
Gezichtsherkenningssoftware in strijd met de AVG
Volgens de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) is het inzetten van gezichtsherkenningstechnologie bovendien niet toegestaan tenzij de betrokkene ‘in vrijheid’ toestemming heeft gegeven. Het moet voor werknemers dus mogelijk zijn om het opgeven van zijn biometrische gegevens te weigeren. Een andere uitzondering op deze regel van de AVG is wanneer de technologie ingezet wordt voor ‘zwaarwegend algemeen belang’.
Als uit strenge toetsing blijkt dat gebouwen een zodanig hoog niveau van beveiliging vereisen dat verzameling van biometrische gegevens moet plaatsvinden, is dit dus wel toegestaan. Het is echter de vraag of een poging tot het voorkomen van drugssmokkel een valide reden is om gezichtsherkenning in te zetten.
