Meer dan de helft van de jongeren in het ICT-onderwijs pleegt zelf regelmatig digitale misdrijven, blijkt uit onderzoek van de Vrije universiteit (VU) en het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving (NSCR). Zowel simpele als geavanceerde misdrijven kwamen voor: van het raden van wachtwoorden en het illegaal kopiëren van bestanden tot het uitbuiten van exploits en het inzetten van hacking software.
Meer dan 50%
Het onderzoek is gebaseerd op de resultaten van een grote steekproef onder 892 jongeren tussen de 15 en 25 jaar, die ICT-gerelateerd onderwijs volgen in het vo, mbo en hbo. Met een vragenlijst moesten de jongeren hun eigen online gedrag inschatten. Hieruit bleek dat meer dan de helft regelmatig in meer of mindere mate cyber misdrijven pleegt.
Slechte vrienden?
Naast de antwoorden uit de vragenlijst zijn ook de vriendenkringen van de jongeren op sociale media in kaart gebracht. Hierdoor kon ook de rol van crimineel gedrag in de vriendengroep worden onderzocht. Hieruit kwam naar voren dat jongeren het moeilijk vinden om het cybergedrag van hun vrienden in te schatten. Zij passen hun gedrag dan ook aan op hoe zij denken dat hun vrienden zich online gedragen, in plaats van het daadwerkelijke gedrag van hun vrienden.
Positief en negatief cybergedrag
De neiging om digitale misdaden te plegen blijkt ook minder zwart-wit dan gedacht. Jongeren die hun ICT-vaardigheden inzetten voor cybermisdrijven, gebruiken deze vaardigheden ook om anderen te helpen. Zo helpen ze anderen met IT-problemen en maken ze melding van digitale kwetsbaarheden en zijn de online actief in IT-gerelateerde communities. Jongeren lijken tijdens hun opleiding uitdaging te vinden in zowel de positieve als negatieve kanten van de IT-wereld.
Preventie van cybercrime
Omdat jongeren aan beide zijden van de wet aan het experimenteren zijn, lijkt er volgends de onderzoekers voldoende ruimte binnen het onderwijs om jongeren te stimuleren om hun vaardigheden voor positieve activiteiten in te zetten. Tegelijkertijd zien zij een rol voor het onderwijs om negatief cybergedrag te signaleren en kan het effectief zijn om ICT-studenten als risicogroep voor de preventie van cybercrime aan te merken. Ook spreken ze van een duidelijk behoefte aan onderwijs over de grens tussen legale en illegale activiteiten in de ICT.
