Het politieproject Camera in Beeld, dat inmiddels 325.000 beveiligingscamera’s telt, is een regelrecht succes. Dankzij het netwerk van camera’s zijn er diverse moorden, verkrachtingen en geweldsdelicten opgelost. Toch valt er nog een wereld te winnen.
Dat zegt Karel van Engelenhoven, projectleider en bedenker van het project Camera in Beeld, in een interview met het Algemeen Dagblad.
Dit moet je weten over Camera in Beeld
Camera In Beeld is een initiatief van de politie waar burgers en bedrijven vrijwillig hun camera’s kunnen aanmelden. Het maakt niet uit of het een beveiligingscamera is die aan een pand hangt, of een videodeurbel met camera: iedereen kan zijn of haar camera doorgeven aan de politie. De politie weet daardoor precies het aantal en de locatie van de camera’s. Als er ergens een misdrijf wordt gepleegd, zoals een inbraak of roofoverval, kunnen agenten sneller en gerichter beelden opvragen bij de camera-eigenaren.
Het is dankzij de inspanningen van Karel van Engelenhoven dat Camera in Beeld inmiddels ruim 325.000 beveiligingscamera’s telt. De database is volgens de landelijk projectleider van onschatbare waarde. Hij zegt dat ons land zo’n anderhalf miljoen beveiligingscamera’s telt. Dat ongeveer één op de vijf camera’s is aangemeld bij Camera in Beeld vindt Van Engelenhoven een mijlpaal. Tegelijkertijd benadrukt hij dat er nog winst is te behalen.
Bedenker roept op om verder te investeren in Camera in Beeld
Dankzij het project zijn er meerdere moorden, verkrachtingen en andere geweldsdelicten opgelost. Het project begon tien jaar geleden als pilot in Almere, in 2019 werd het landelijk uitgerold. Van Engelenhoven wou dat het initiatief er in 2017 al was, toen de 25-jarige Utrechtse studente Anne Faber verkracht en vermoord werd teruggevonden. “Er was een bepaald gebied bekend waar Anne mogelijk was geweest. Hoe fijn zou het dan zijn als we binnen enkele klikken wisten waar de camera’s hingen, zodat we de beelden konden opvragen?”, zo vraagt hij zich hardop af.
“De waarde van deze database is inmiddels wel bekend en erkend. Nu moeten we verder investeren”, zo zegt de bedenker van het politieproject. “We kunnen inmiddels een gebied selecteren en dan alle aangemelde burgers een mail sturen. Bij een vermissing van een kind, bijvoorbeeld: ‘Ziet u op uw beelden iets, bel ons dan direct’. Hoe mooi is dat?” Camera in Beeld wordt dagelijks zo’n vijfhonderd keer geraadpleegd door agenten.
Van Engelenhoven wuift privacybezwaren weg
Ondanks de successen is er ook kritiek op het politieproject. Een veelgehoorde klacht is dat de politie live zou meekijken. Of dat de camera’s vaak delen van de openbare weg filmen, wat volgens de Europese privacywetgeving niet is toegestaan. Van Engelenhoven doet deze argumenten af als klinkklare onzin.
“Als dat al zou kunnen, mag dat niet eens. Oh, en over de openbare weg filmen? Als je de Autoriteit Persoonsgegevens goed leest, staat er dat je je eigendommen mag beveiligen. Ook je auto dus, die in de straat staat en waar een stoep tussen zit.”
BNR merkte onlangs op dat de politie steeds vaker videobeelden van deurbelcamera’s vordert. Privacyexperts en juristen maken zich zorgen hierom. Particulieren die weigeren om beelden af te staan, riskeren een geldboete of een gevangenisstraf van drie maanden. Een ander risico dat ze lopen is dat hun privégegevens in strafdossiers belanden. Hoewel er anonimiseringsrichtlijnen van kracht zijn, zijn deze alles behalve perfect. Vanwege de vele details in online vonnissen, is het mogelijk om de exacte locatie en daarmee het woonadres van de camera-eigenaar op te sporen.
Van Engelenhoven benadrukt dat de eigenaar van een beveiligings- of deurbelcamera nooit in de problemen komt. “Het is aan de rechter uiteindelijk om te bepalen of de beelden gebruikt mogen worden in een strafdossier. Maar dat is iets voor de politie, niet voor de burger”, vertelt hij aan het AD.
